حشمت محسنی:نقدی بر دیدگاه رفیق فراهانی درباره دولت و دموکراسی (قسمت اول)

مشارکت رفیق بهروز فراهانی در بحث پیرامون شعار آزادی، دموکراسی و سوسیالیسم که از سوی هیات اجرایی راه کارگر درگرفته است، از یک سو آماج انتقادهای او؛ و از سوی دیگر، جوهر باورهای او را عیان می‌کند. نوشتار حاضر در دو عرصه‌ی دولت و دموکراسی آرای او را به طور چکیده مورد وارسی قرار می‌دهد، و می‌کوشد عیار درستی و استحکام آن‌ها را نشان ‌دهد.

کاستی‌های تبیین رفیق فراهانی  از دولت

 رفیق فراهانی در نقد پُست مارکسیست‌ها به ما هشدار می‎دهد که آن‌ها پس از فروپاشی جوامع نوع شوروی بحث‌ها و مقولاتی را در قلمروی نظری وارد کرده‌اند، و از این راه یکی از مقولات پایه‌ای مارکسیسم را آماج حمله خود قرار داده‌اند. از منظر او این مقوله پایه‌ای چیزی جز دولت نیست. و بنیاد دولت نیز چیزی جز طبقاتی بودن آن نیست. در ادامه او با تاسی به لنین معنای سلطه و طبقاتی بودن دولت را روشن‌تر بیان می‌کند. به سخن دیگر، دریافت خود را از آن بدون هیچ تبصره و ملاحظه‌ای آشکار می‌سازد. رفیق فراهانی آن‌جا که دارد بر طبقاتی بودن دولت اشاره می‌کند دقیقا این دغدغه را به معرض نمایش می‌گذارد: ادامهٔ مطلب »

بیانیه ی کانون نویسندگان ایران: فرخنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر

کانون نویسندگان ایران، کانون کارگران فکری و فرهنگی، روز اول ماه مه را به همه ی کارگران ایران و جهان شادباش می گوید و بر خواست همیشگی خود، حق آزادی بیان کارگران و حق ایجاد تشکل های آزاد و مستقل کارگری، پای می فشارد.

اول ماه مه است; روز جهانی کارگر. گزافه نیست اگر بگوییم از سیصد و شصت و پنج روز سال، بیش از سیصد و شصت روز آن پایکوب سرمایه داران، استثمارگران ریز و درشت، ستاره های رسانه ای، مدیران وُ کلّاشان وُ قلّاشان وُ مفتخوران وُ «کارآفرینان» است و تنها یک روز ، روز طبقه ی کارگر جهانی است، روزی که در خاستگاه خود به خون سرخ کارگران رنگین شده است.

در این روز، در هر جای این جهان ستم زده، جهان «متمدن»، هر جا که مجال دم زدنی هست، کارگران از زن و مرد، دست از کار می کشند، کوی و برزن را از جشن و پایکوبی و سرودِ شادی خود سرشار می کنند، به خیابان ها می آیند، راهپیمایی می کنند و فریاد بر می آورند: ادامهٔ مطلب »

بیانیه مشترک سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه، گروه اتحاد بازنشستگان، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، به مناسبت اول ماه مه

خیزش گسترده مردم در دی ماه گذشته واکنشی طبیعی به فقر عمومی جامعه بود که هرچند با خشونت و زندان از شدت آن کاسته شده ولی همچنان در شهرهای مختلف ادامه دارد.
تشکل یابی کارگران و مزدبگیران و اتحاد سراسری در برابر ظلمی که به آنان تحمیل می شود تنها راه تغییر شرایط طاقت فرسای کنونی است.
ما امضاء کنندگان بیانیه مطالبات خود را به شرح زیر اعلام و برای دستیابی به آن مبارزه خواهیم کرد:
١- تعیین حداقل مزد کارگران بالاتر از خط فقر، که میزان آن برای سال ۹۷ بیش از پنج میلیون تومان است.

گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر!

اول ماه مه (١١ اردیبهشت) روزی نمادین برای اتحاد و مبارزه مشترک کارگران در سراسر جهان علیه سرمایه داری است. صد و سی و دو سال پیش صدها هزار کارگر در سراسر آمریکا برای انسانی تر کردن شرایط طاقت فرسای کار و برقراری هشت ساعت کار روزانه، دست از کار کشیدند. تظاهرات کارگران شیکاگو که از شرکت کنندگان مهم این جنبش بودند در یکم ماه مه با سرکوب خشن و خونین پلیس مدافع سرمایه داری روبرو شد. به رغم دستگیری و اعدام رهبران و کارگران مبارز، جنبش اعتراضی کارگری با رشادت ادامه یافت و از آن پس، یکم ماه مه روز جهانی کارگر نام گذاری گردید.

در کشور ما سال هاست وضع معیشت کارگران و مزدبگیران به نسبت گذشته سقوط می کند؛ دستمزد چند برابر زیر خط فقر، پرداخت نشدن مزد کارگران برای ماه های متوالی، اخراج و بیکار سازی گسترده، فساد گسترده دستگاه های دولتی، پولی سازی آموزش در مدارس و دانشگاه ها، تورم افسار گسیخته و گرانی، سیاست های غلط زیست محیطی که زندگی در برخی از نقاط کشور را غیر ممکن ساخته، بی توجهی به مطالبات بحق کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و غیره زندگی را برای کارگران و مزدبگیران و اکثریت عظیم مردم غیر قابل تحمل کرده است. در این میان دارائی های کشور و سپرده های اندک مردم نزد مؤسسات مالی نیز غارت می شود و فریادرسی نیست. ادامهٔ مطلب »

خداحافظی اینیستا با بارسلونا: هرگز مقابل بارسا نمی‌ایستم

آندرس اینیستا، اسطوره باشگاه فوتبال بارسلونا در پایان فصل جاری این باشگاه را ترک می‌کند.
این هافبک ۳۳ ساله شانزده فصل برای بارسلونا بازی کرد و در این مدت ۶۶۹ بازی برای این تیم انجام داد و برنده ۳۱ جام قهرمانی شد.

آندرس اینیستا، اسطوره باشگاه فوتبال بارسلونا در پایان فصل جاری این باشگاه را ترک می‌کند.

این هافبک ۳۳ ساله شانزده فصل برای بارسلونا بازی کرد و در این مدت ۶۶۹ بازی برای این تیم انجام داد و برنده ۳۱ جام قهرمانی شد.

اینیستا در کنفرانس مطبوعاتی با حضور خانواده، هم‌تیمی‌ها و ارنستو والورده، سرمربی بارسلونا در حالی که اشک از چشمانش سرازیر بود گفت: «روز سختی است در حالی که باید اینجا بایستم و با جایی که تمام دوران حرفه‌ایم را در آن گذراندم خداحافظی کنم. بخش زیادی از چیزی که الان هستم به خاطر بارسلونا و لاماسیا (مدرسه فوتبال بارسا) است و خیلی از آن‌ها متشکرم. با خیلی افراد (مربیان و بازیکنان) صحبت کردم اما می‌خواهم با خودم و باشگاه صادق باشم.»

گرچه اینیستا اعلام نکرد راهی چه تیمی خواهد شد اما به احتمال فراوان ستاره بارسلونا به لیگ برتر فوتبال چین خواهد رفت. او گفت: «هرگز مقابل بارسا نمی‌ایستم، پس تیم بعدی‌ام در اروپا نخواهد بود. هنوز مشغول فکر کردن در مورد آن هستم و آخر فصل مشخص می‌شود.» ادامهٔ مطلب »

پیکر آلینا سانچز مبارز اینترناسیونالیست ی.پ.ژ در دِرک به خاک سپرده شد (فیلم)

پاتریکا، مادر آلینا سانچز که از آرژانتین به روژاوا سفر کرده است نیز در مراسم خاکسپاری دخترش گفت او همواره درطول زندگی خود برای آزادی خلق های تحت ستم تلاش میکرد.
او گفت از شهادت دخترش در این راه احساس غرور می‌کند.

خبرگزاری فرات:پیکر پزشک و مبارز اینترناسیونالیست ی.پ.ژ، آلینا سانچز معروف لگرین چیا  طی مراسمی در آرامگاه شهیدان شهر دِرک در روژاوا به خاک سپرده شد. از پاتریکا، مادر این زن انقلابی که در مراسم حاضر بود نیز قدردانی شد.روز گذشته جمع‌ کثیری از ساکنین حسکه در مقابل بیمارستان این شهر گردهم آمدند و پیکر آلینا سانچز مبارز جانباختە ی.پ.ژ را بر روی دستهایشان تا آرامگاه شهیدان در شهر درک بدرقه کردند. ادامهٔ مطلب »

شادباش پنجاه سالگی کانون نویسندگان ایران

این روز فرخنده را به همه‌ی اعضا، نویسندگان و دوستداران کانون شادباش می‌گوییم . لازم است در نکوداشت پنجاهمین سال تاسیس آن به هر نحو مناسب بکوشیم.

اول اردیبهشت، روز کانون است . این روز اما در سال ۱۳۹۷ ویژگی دیگری نیز با خود دارد: کانون نویسندگان ایران پنجاه ساله می‌شود. نیم‌قرن پیش درست در چنین روزی ۴۹ نویسنده به عنوان هیئت موسس، مجمع عمومی برگزار کردند و رسما تاسیس «کانون نویسندگان ایران» را اعلام داشتند. و این تجربه‌ای نو بود برای نویسندگانی که تا آن زمان هیچ تشکلی نداشتند. دفاع از آزادی بیان و حقوق صنفی نویسندگان از اصول اساسی مرامنامه‌ی آن بود. بر بستر حاکمیت‌های ضد آزادی صرف استقلال این تشکل و اصل دفاع از آزادی بیان همچون وردی جادویی توفان زایید. توفانی که در این پنجاه سال، جز دو – سه سالی در جریان انقلاب، همه‌جا همراه کانون بود و هرگز نگذاشت روی آرامش و امنیت را ببیند. کانون نیم‌قرن پنجه در پنجه‌ی این توفان که در خیال و کارِ برکندنِ ریشه‌ی آن بوده، بالیده و پیش آمده است، حوادث بسیاری پشت سر گذاشته و فراز و نشیب فراوان دیده و از خیل دام‌های ریز و درشت جسته و اکنون اینجاست در نخستین روز از اردیبهشت ۱۳۹۷، روز پنجاه‌سالگی‌اش؛ همچنان در کار ستیز با سانسور و دفاع از آزادی بیان و متشکل کردن نویسندگان.. ادامهٔ مطلب »

راهپیمایی ده ها هزار نفری مردم کازرون در اعتراض به تقسیمات استانی

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: