حشمت محسنی:نقدی بر دیدگاه رفیق فراهانی درباره دولت و دموکراسی (قسمت اول)

مشارکت رفیق بهروز فراهانی در بحث پیرامون شعار آزادی، دموکراسی و سوسیالیسم که از سوی هیات اجرایی راه کارگر درگرفته است، از یک سو آماج انتقادهای او؛ و از سوی دیگر، جوهر باورهای او را عیان می‌کند. نوشتار حاضر در دو عرصه‌ی دولت و دموکراسی آرای او را به طور چکیده مورد وارسی قرار می‌دهد، و می‌کوشد عیار درستی و استحکام آن‌ها را نشان ‌دهد.

کاستی‌های تبیین رفیق فراهانی  از دولت

 رفیق فراهانی در نقد پُست مارکسیست‌ها به ما هشدار می‎دهد که آن‌ها پس از فروپاشی جوامع نوع شوروی بحث‌ها و مقولاتی را در قلمروی نظری وارد کرده‌اند، و از این راه یکی از مقولات پایه‌ای مارکسیسم را آماج حمله خود قرار داده‌اند. از منظر او این مقوله پایه‌ای چیزی جز دولت نیست. و بنیاد دولت نیز چیزی جز طبقاتی بودن آن نیست. در ادامه او با تاسی به لنین معنای سلطه و طبقاتی بودن دولت را روشن‌تر بیان می‌کند. به سخن دیگر، دریافت خود را از آن بدون هیچ تبصره و ملاحظه‌ای آشکار می‌سازد. رفیق فراهانی آن‌جا که دارد بر طبقاتی بودن دولت اشاره می‌کند دقیقا این دغدغه را به معرض نمایش می‌گذارد: ادامهٔ مطلب »

بیانیه ی کانون نویسندگان ایران: فرخنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر

کانون نویسندگان ایران، کانون کارگران فکری و فرهنگی، روز اول ماه مه را به همه ی کارگران ایران و جهان شادباش می گوید و بر خواست همیشگی خود، حق آزادی بیان کارگران و حق ایجاد تشکل های آزاد و مستقل کارگری، پای می فشارد.

اول ماه مه است; روز جهانی کارگر. گزافه نیست اگر بگوییم از سیصد و شصت و پنج روز سال، بیش از سیصد و شصت روز آن پایکوب سرمایه داران، استثمارگران ریز و درشت، ستاره های رسانه ای، مدیران وُ کلّاشان وُ قلّاشان وُ مفتخوران وُ «کارآفرینان» است و تنها یک روز ، روز طبقه ی کارگر جهانی است، روزی که در خاستگاه خود به خون سرخ کارگران رنگین شده است.

در این روز، در هر جای این جهان ستم زده، جهان «متمدن»، هر جا که مجال دم زدنی هست، کارگران از زن و مرد، دست از کار می کشند، کوی و برزن را از جشن و پایکوبی و سرودِ شادی خود سرشار می کنند، به خیابان ها می آیند، راهپیمایی می کنند و فریاد بر می آورند: ادامهٔ مطلب »

بیانیه مشترک سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه، گروه اتحاد بازنشستگان، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، به مناسبت اول ماه مه

خیزش گسترده مردم در دی ماه گذشته واکنشی طبیعی به فقر عمومی جامعه بود که هرچند با خشونت و زندان از شدت آن کاسته شده ولی همچنان در شهرهای مختلف ادامه دارد.
تشکل یابی کارگران و مزدبگیران و اتحاد سراسری در برابر ظلمی که به آنان تحمیل می شود تنها راه تغییر شرایط طاقت فرسای کنونی است.
ما امضاء کنندگان بیانیه مطالبات خود را به شرح زیر اعلام و برای دستیابی به آن مبارزه خواهیم کرد:
١- تعیین حداقل مزد کارگران بالاتر از خط فقر، که میزان آن برای سال ۹۷ بیش از پنج میلیون تومان است.

گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر!

اول ماه مه (١١ اردیبهشت) روزی نمادین برای اتحاد و مبارزه مشترک کارگران در سراسر جهان علیه سرمایه داری است. صد و سی و دو سال پیش صدها هزار کارگر در سراسر آمریکا برای انسانی تر کردن شرایط طاقت فرسای کار و برقراری هشت ساعت کار روزانه، دست از کار کشیدند. تظاهرات کارگران شیکاگو که از شرکت کنندگان مهم این جنبش بودند در یکم ماه مه با سرکوب خشن و خونین پلیس مدافع سرمایه داری روبرو شد. به رغم دستگیری و اعدام رهبران و کارگران مبارز، جنبش اعتراضی کارگری با رشادت ادامه یافت و از آن پس، یکم ماه مه روز جهانی کارگر نام گذاری گردید.

در کشور ما سال هاست وضع معیشت کارگران و مزدبگیران به نسبت گذشته سقوط می کند؛ دستمزد چند برابر زیر خط فقر، پرداخت نشدن مزد کارگران برای ماه های متوالی، اخراج و بیکار سازی گسترده، فساد گسترده دستگاه های دولتی، پولی سازی آموزش در مدارس و دانشگاه ها، تورم افسار گسیخته و گرانی، سیاست های غلط زیست محیطی که زندگی در برخی از نقاط کشور را غیر ممکن ساخته، بی توجهی به مطالبات بحق کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و غیره زندگی را برای کارگران و مزدبگیران و اکثریت عظیم مردم غیر قابل تحمل کرده است. در این میان دارائی های کشور و سپرده های اندک مردم نزد مؤسسات مالی نیز غارت می شود و فریادرسی نیست. ادامهٔ مطلب »

خداحافظی اینیستا با بارسلونا: هرگز مقابل بارسا نمی‌ایستم

آندرس اینیستا، اسطوره باشگاه فوتبال بارسلونا در پایان فصل جاری این باشگاه را ترک می‌کند.
این هافبک ۳۳ ساله شانزده فصل برای بارسلونا بازی کرد و در این مدت ۶۶۹ بازی برای این تیم انجام داد و برنده ۳۱ جام قهرمانی شد.

آندرس اینیستا، اسطوره باشگاه فوتبال بارسلونا در پایان فصل جاری این باشگاه را ترک می‌کند.

این هافبک ۳۳ ساله شانزده فصل برای بارسلونا بازی کرد و در این مدت ۶۶۹ بازی برای این تیم انجام داد و برنده ۳۱ جام قهرمانی شد.

اینیستا در کنفرانس مطبوعاتی با حضور خانواده، هم‌تیمی‌ها و ارنستو والورده، سرمربی بارسلونا در حالی که اشک از چشمانش سرازیر بود گفت: «روز سختی است در حالی که باید اینجا بایستم و با جایی که تمام دوران حرفه‌ایم را در آن گذراندم خداحافظی کنم. بخش زیادی از چیزی که الان هستم به خاطر بارسلونا و لاماسیا (مدرسه فوتبال بارسا) است و خیلی از آن‌ها متشکرم. با خیلی افراد (مربیان و بازیکنان) صحبت کردم اما می‌خواهم با خودم و باشگاه صادق باشم.»

گرچه اینیستا اعلام نکرد راهی چه تیمی خواهد شد اما به احتمال فراوان ستاره بارسلونا به لیگ برتر فوتبال چین خواهد رفت. او گفت: «هرگز مقابل بارسا نمی‌ایستم، پس تیم بعدی‌ام در اروپا نخواهد بود. هنوز مشغول فکر کردن در مورد آن هستم و آخر فصل مشخص می‌شود.» ادامهٔ مطلب »

پیکر آلینا سانچز مبارز اینترناسیونالیست ی.پ.ژ در دِرک به خاک سپرده شد (فیلم)

پاتریکا، مادر آلینا سانچز که از آرژانتین به روژاوا سفر کرده است نیز در مراسم خاکسپاری دخترش گفت او همواره درطول زندگی خود برای آزادی خلق های تحت ستم تلاش میکرد.
او گفت از شهادت دخترش در این راه احساس غرور می‌کند.

خبرگزاری فرات:پیکر پزشک و مبارز اینترناسیونالیست ی.پ.ژ، آلینا سانچز معروف لگرین چیا  طی مراسمی در آرامگاه شهیدان شهر دِرک در روژاوا به خاک سپرده شد. از پاتریکا، مادر این زن انقلابی که در مراسم حاضر بود نیز قدردانی شد.روز گذشته جمع‌ کثیری از ساکنین حسکه در مقابل بیمارستان این شهر گردهم آمدند و پیکر آلینا سانچز مبارز جانباختە ی.پ.ژ را بر روی دستهایشان تا آرامگاه شهیدان در شهر درک بدرقه کردند. ادامهٔ مطلب »

شادباش پنجاه سالگی کانون نویسندگان ایران

این روز فرخنده را به همه‌ی اعضا، نویسندگان و دوستداران کانون شادباش می‌گوییم . لازم است در نکوداشت پنجاهمین سال تاسیس آن به هر نحو مناسب بکوشیم.

اول اردیبهشت، روز کانون است . این روز اما در سال ۱۳۹۷ ویژگی دیگری نیز با خود دارد: کانون نویسندگان ایران پنجاه ساله می‌شود. نیم‌قرن پیش درست در چنین روزی ۴۹ نویسنده به عنوان هیئت موسس، مجمع عمومی برگزار کردند و رسما تاسیس «کانون نویسندگان ایران» را اعلام داشتند. و این تجربه‌ای نو بود برای نویسندگانی که تا آن زمان هیچ تشکلی نداشتند. دفاع از آزادی بیان و حقوق صنفی نویسندگان از اصول اساسی مرامنامه‌ی آن بود. بر بستر حاکمیت‌های ضد آزادی صرف استقلال این تشکل و اصل دفاع از آزادی بیان همچون وردی جادویی توفان زایید. توفانی که در این پنجاه سال، جز دو – سه سالی در جریان انقلاب، همه‌جا همراه کانون بود و هرگز نگذاشت روی آرامش و امنیت را ببیند. کانون نیم‌قرن پنجه در پنجه‌ی این توفان که در خیال و کارِ برکندنِ ریشه‌ی آن بوده، بالیده و پیش آمده است، حوادث بسیاری پشت سر گذاشته و فراز و نشیب فراوان دیده و از خیل دام‌های ریز و درشت جسته و اکنون اینجاست در نخستین روز از اردیبهشت ۱۳۹۷، روز پنجاه‌سالگی‌اش؛ همچنان در کار ستیز با سانسور و دفاع از آزادی بیان و متشکل کردن نویسندگان.. ادامهٔ مطلب »

راهپیمایی ده ها هزار نفری مردم کازرون در اعتراض به تقسیمات استانی

حسن مرتضوی:شرم به واقع چیز خوبی است و یادمان باشد نصف حقیقت دروغ محض است

آیا هیچ مسئولیت اجتماعی و فرهنگی برای خود قائل نیستند که به همان اندازه که عمل آمریکا و اروپا را در تجاوز به سوریه محکوم می‌کنند، کلمه‌ای در نقد حکومت روسیه، حکومت ایران و حزب الله در برزخی که در سوریه ایجاد کرده‌اند و بخش بزرگی از مردم سوریه را به کشتار و آوارگی کشانده‌اند بگویند؟ شرم به واقع چیز خوبی است و یادمان باشد نصف حقیقت دروغ محض است.

بیانیه‌ای از گروهی از فعالان اجتماعی و فرهنگی ایران در محکومیت تجاوز آمریکا به سوریه منتشر شده است و نام مرا هم بدون آنکه من مطلع باشم در میان آنان گذاشته‌اند. صرف‌نظر از اینکه این عمل بدون آگاهی و قبول من رفتاری است زشت و فاقد اخلاق سیاسی، این سوال برایم مطرح است که «فعالان اجنماعی و فرهنگی ایران» آیا هیچ مسئولیت اجتماعی و فرهنگی برای خود قائل نیستند که به همان اندازه که عمل آمریکا و اروپا را در تجاوز به سوریه محکوم می‌کنند، کلمه‌ای در نقد حکومت روسیه، حکومت ایران و حزب الله در برزخی که در سوریه ایجاد کرده‌اند و بخش بزرگی از مردم سوریه را به کشتار و آوارگی کشانده‌اند بگویند؟ شرم به واقع چیز خوبی است و یادمان باشد نصف حقیقت دروغ محض است. ادامهٔ مطلب »

فرستنده کليپ: بدون حجاب سوار اتوبوس شدم اين مرد فضول به من گفت فاحشه خانم روسريتو سرت كن

این ها «حزب چپ» نیستند! نقدی بر نقد رفیق نیکفر به «وحدت» میان بخش هائی از فدائیان گفتگوی رادیو پیام آزادی در جمعه ۲۴ فروردين ۱٣۹۷ – ۱٣ آوريل ۲۰۱٨ با محمد رضا شالگونی

این که نیکفر می گوید، دولت را بگذارید کنار، خطای بزرگی است. مساله مرکزی انقلاب اجتماعی، دولت است. دشمنی با دولت موجود حیاتی است نه فقط درحرف بلکه با اقدامات توده ای و سنگر بندی شده .انقلاب اجتماعی باید دولتی را براندازدو دولتی را بسازد که ماموریت انقلاب اجتماعی را انجام دهد و پرولتاریا را توانمند کند.

آن چه نمی توان از نیکفر پذیرفت این است که چرا تا این حد اینان را جدی می گیرد، درحالی که خود می گوید ازاین جمع چیزی در نمی آید. «اکثریت»، سازمانی است که در یکی ازحساس ترین لحظات تاریخ ایران با حکومتی که ما را به چنین روزی انداخته کنار آمده است. «اکثریت» آینه ای نیست که بتوان چپ را در آن دید. کسی چون نیکفررا نمی توان بخشید که «اکثریت» را بعنوان جریان مهم چپ و الگوی چپ قرار می دهد و از این طریق نظراتش را در باره چپ بیان می کند. نمی توان فتوا داد که در ایران انقلاب رخ نمی دهد، در ایران دوگانگی به وجود نمی آید. این که نیکفر می گوید، دولت را بگذارید کنار، خطای بزرگی است. مساله مرکزی انقلاب اجتماعی، دولت است. دشمنی با دولت موجود حیاتی است نه فقط درحرف بلکه با اقدامات توده ای و سنگر بندی شده .انقلاب اجتماعی باید دولتی را براندازدو دولتی را بسازد که ماموریت انقلاب اجتماعی را انجام دهد و پرولتاریا را توانمند کند.

فراخوان فوری خانواده رامین حسین پناهی: اعدام رامین حسین پناهی قریب الوقع است!

همان گونه که مطلعید جان رامین حسین پناهی در خطر است.حکم اعدام رامین از طرف دیوان عالی کشور تایید شد و احتمال خطر اعدام قریب الوقوع وی بسیار جدی است.به همین دلیل برای جلوگیری از اجرای این حکم ناعادلانه و غیر انسانی ، همگان، پیر و جوان و زن و مرد، روز یکشنبه ساعت ۶ بعد از ظهر در میدان اقبال شهر سنندج حضور به هم رسانیم و به شیوه مسالمت آمیز و متمدنانه، اعتراض خود را نسبت به این حکم ناعادلانه، اعلام و خواستار تجدید نظر در حکم اعدام رامین حسین پناهی از مسئولین قضایی کشور گردیم.

مردم آزادیخواه، انسان های مبارز و حق طلب

همان طور که میدانید متاسفانه حکم اعدام رامین حسین پناهی در دیوان عالی کشور تایید و به مرحله اجرا رسیده است، دستگاه های امنیتی و قضایی در کردستان برای فریب وکیل و خانواده و همچنین فعالان مدنی در سنندج، طی ماه ها و روزهای اخیر قول های داده بودند، که این حکم به تایید نمی رسد، که متاسفانه حکم نه تنها به تایید دیوان عالی کشور رسیده، بلکه خبرها حاکی از آن است که این حکم به اجرای احکام نیز فرستاده شده است.

مردم شریف و مبارز کردستان و ایران

ما به عنوان خانواده حسین پناهی اخبار بسیار موثقی را دریافت کرده ایم که طی روزها و یا هفته های آینده، نظام جمهوری اسلامی قصد دارد، بدونه اینکه به خانواده و یا وکیل اعلام کنند، می خواهند رامین را در بیخبری کامل اعدام نمایند.

رامین حسین پناهی در خطر اجرای حکم اعدام! کمپین نجات رامین حسین پناهی

ادامهٔ مطلب »

فیلم:تجمع مردم و کشاورزان اصفهانی: دشمن ما همینجاست الکی میگن آمریکاست(امروز)

رامین حسین پناهی در خطر اجرای حکم اعدام! کمپین نجات رامین حسین پناهی

رامین حسین پناهی یک فعال سیاسی است که اسیر حکومت اسلامی شده و این حکومت در ادامه قتل و اعدام هزاران نفر از فعالین سیاسی در ٣٩ سال گذشته، میخواهد او را اعدام کند. در حالیکه در چند سال گذشته بدلیل اعتراضات جرات نکرده فعال سیاسی اعدام کند. 
ما فراخوان دهندگان کمپین از همه سازمانهای مدافع حقوق انسانی، از همه احزاب اپوزیسیون حکومت اسلامی، و از مردم قهرمان ایران میخواهیم به این حکم در هر جایی که هستند و بهر طریق ممکن اعتراض کنند.

رامین حسین پناهی در خطر اجرای حکم اعدام!
جمهوری اسلامی ایران با تایید حکم اعدام رامین حسین پناهی، قصد سازمان دادن فوری این جنایت را دارد.
حسین احمدی نیاز، وکیل مدافع این زندانی سیاسی ضمن تایید این خبر گفت که این حکم چند روز پیش در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور در شهر قم تایید شده و خطر اعدام این فعال سیاسی قریب الوقوع است..
در شرایطی که مردم ایران در همه جا علیه این حکومت  فقر و تبعیض و انسان کشی مبارزه میکنند، حکومت اسلامی ایران میخواهد با اجرای حکم یک فعال سیاسی، به مردم معترض چنگ و دندان نشان دهد.
اما آن دوران گذشته است که با اعدام و چوبه های دار این حکومت قدر قدرتی میکرد و صداها را خفه میکرد.
مردم ایران کارگران ، زنان و همه مخالفین این حکومت دیگر تصمیم خود را گرفته اند ، آنها این حکومت را نمیخواهند و علیه زندگی سه بار زیر خط فقر و بی حقوقی و سرکوب مبارزه میکنند.
کمپین نجات رامین حسین پناهی اعلام میکند که این حکم اعدام و تایید آن در دیوان عالی حکومت اسلامی بسیار مهم است. این یک زور آزمایی دیگر حکومت با مردم معترض در ایران است و باید همه ما خود را موظف بدانیم در مقابل این سازماندهی برای جنایت باهدف ترساندن مردم بپا خاسته و کاری بکنیم.  ادامهٔ مطلب »

حمایت مالی دولت آلمان از گروه های جهادی در سوریه

به گزارش شبکه اول آلمان دولت این کشور تنها در خلال جنگ عفرین مجوز صدور محموله های تسلیحاتی به ارزش بیش از ۱۰ میلیون یورو به ترکیه را صادر کرده بوده است. این درحالی بود که پیشتر برلین صدور هرگونه تسلیحاتی به مناطق متشنج و درگیر جنگ را ممنوع کرده بود.

NNSROJ: دولت آلمان در طی دو سال گذشته میلیون ها یورو به گروه های جهادی تحت حمایت ترکیه در شمال سوریه کمک کرده است.به گزارش روزنامه «Junge Welt» دولت آلمان در پاسخ به سوال سخنگوی سیاست داخلی حزب چپ پارلمان این کشور تایید کرده است که دولت آلمان میلیون ها یورو به ائتلاف مخالفان دولت مرکزی سوریه کمک کرده است.بنا به این گزارش وزارت خارجه آلمان در سال ۲۰۱۶ دست کم ٥ میلیون و ۴۵۰ هزار یورو را در قالب حمایت های لجستیکی و ایجاد ظرفیت نمایندگی در میان مخالفان بشار اسد به «ائتلاف ملی برای انقلاب و نیروهای مخالفین سوریه» اختصاص داده است . این ائتلاف که از سوی شماری از کشورهای غربی همچون آلمان به عنوان تنها دولت مشروع سوریه به رسمیت شناخته شده است تحت کنترل گروه اخوان المسلمین بوده و بسیاری از گروه های جهادی نیز به عنوان زیرمجموعه های ارتش آزاد سوریه از اعضای این ائتلاف هستند.
بخشی از کمک های دولت آلمان تحت عنوان «کمک های بشر دوستانه به سازمان های غیر دولتی» به مناطق تحت کنترل گروه های جهادی همپیمان القاعده از جمله هیئت التحریر شام اختصاص یافته است. با این حال دولت آلمان به دلیل آنچه که «امنیت سازمان های امداد رسان و اعضای آنها» نامیده حاضر به ارائه جزئیات کمک های صورت گرفته و پروژه هایی که از سوی این کشور حمایت می شوند نشده است. ادامهٔ مطلب »

گزارشگران: کاریکاتوری با نام حزب چپ ایران

در حقیقت امر بدنامی این گرایش ها از جنبش فدائیان همیشه وبال گردن آنها بوده است. سوابق خیانت ها و حمایت از حکومت سرکوب دهه شصت در پرونده اینها ست و تاکتیک تعویض نام به چپ ایران هم در امتداد این اقدام بخش راست فدائیان است هم از اینرو افشا و پرده افکنی از این تاکتیک وظیفه همه نیروهای انقلابی است چرا که خنجری دیگر از پشت از سوی اینها بر گرده مردم کشورمان در انتظار است
یکی از متفکرین آنها نیز چندی پیش نوشت که چپ آنست که خود را چپ میداند! اینگونه نیست و این گفته شبیه حقه ای تئوریک است. چپ آنست که از خواستها و مطالبات اصیل طبقه کارگر و زحمتکشان مستقیما دفاع میکند و هرگز هم بدنبال روزی خود و حزبش دنباله رو بورژوازی هار و سرکوبگر نمیشود.

مثلی هست که میگه اول برادری ات را ثابت کن بعد ادعای ارث و میراث بکن! حکایت حزب چپ ایران هم همینه. دو سه گرایش فدائی که طی دهه های پیشین هم همیشه دست در دست هم جیره خوار اصلاح طلبان حکومتی بوده اند و همواره بدنبال طناب اویزان شدن به یکی از جناحین حاکم بوده اند و هیچگاه هم اختلاف بنیادین در پشت کردن به خواستها و مطالبات مردمی در کشورمان نداشته اند امروز خود را بنام حزب چپ ایران ( فدائیان خلق ) مینامند. این دو سه تشکل  که اساسا موجودیتشان در اپوزیسیون رژیم سوال برانگیز است نه شباهتی به چپ  با بنیان های فکری رادیکالشان دارند و نه قرابتی با اندیشه فدائی که صدها قربانی  برای آن داده شده است. در بهترین حالت میتوان این مجموعه را حزب چپ حکومتی نامید که هنر موج سواری و پوست انداختن را بهتر از هر جریان دیگری آموخته اند و در جریان شورش های مردمی و رادیکال دیماه نیز بخوبی دیدیم که نوارهای سبز خود را در دفاع از اصلاح طلبان حکومتی مستتر کردند و شتر دیدی ندیدی!!انگار که این طیف مادرزاد رادیکال بوده اند و با رفرمیسم و اصلاح طلبی هیچ سنخیتی نداشته اند؟؟ زهی بی شرمی! ادامهٔ مطلب »

تظاهرات و درگیری گسترده کشاورزان اصفهان مقابل ساختمان آب منطقه‌ای اصفهان- ۱۸ فروردین (فیلم)

در اهميت كاپيتال ماركس برای امروز نوشته‌ی:آندرو كليمن ترجمه‌ی: حسن مرتضوی

عنوان كتاب به دليل معينی كاپيتال است و نه هرآنچه كه بايد درباره اتفاقات درون سرمايه‌داری بدانيم يا آنچه كه لازمست درباره‌ی سرمايه‌داری بدانيم. اين كتاب بر سرمايه متمركز است ــ فرايندی كه در آن و از طريق آن ارزش «خودگستر»، يا به مقدار بزرگ‌تری ارزش بدل می‌شود. كاپيتال درباره‌ی اين موضوع است كه چگونه اين خودگستری ايجاد می‌شود، چگونه بازتوليد می‌شود (يعنی از نو از سرگرفته و تكرار می‌شود) و چگونه كل اين فرايند، به نحو ناقصی، در انديشه‌ورزی و مفاهيم سنتی اقتصاددانان و اهل كسب و كار بازتاب می‌يابد

كاپيتال را چگونه ارزيابی نكنيم

سرمايه‌داری در خلال يك سده و نيم پس از زمانی كه ماركس كاپيتال را نوشت، تغييرات چشمگيری كرده است. اكنون نظامی است كه تقريباً همه‌ی جهان را بلعيده و نقش ماليه (finance) در چند دهه‌ی گذشته بيش از پيش افزايش يافته است. جهان، تا جايی كه برای ما به عنوان حاملان «هويت‌های چندگانه و تكه تكه‌شده» اهميت دارد، به نظر می‌رسد شباهت اندكی با وضعيت بی‌پيرايه‌ای دارد كه مجلد يكم كتاب ماركس بر آن متكی است:‌ گسترش سرمايه از طريق استخراج كار اضافی كارگران در فرايند  مستقيم تو‍لید.

بی‌گمان به اين دليل است كه كاپيتال اغلب به عنوان كتابی كه تقلیل‌گرا است يا ديگر ربطی به اوضاع كنونی ندارد يا اينكه نياز به متمم‌ها يا الحاقاتی دارد، ناديده گرفته می‌شود. پيشه‌ی شمار چشمگيری از روشنفكران آكادميك و عمومی بر چنين پروژه‌هايی استوار است. اما موضوع جذاب‌تر از آن چيزی است كه به نظر می‌آيد.

نسخه‌ی چاپی (پی دی اف)

ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: