نیروهای امنیتی چرا از روز جهانی کارگر وحشت دارند؟ محمود صالحی

اگر نیروهای امنیتی تمام خانواده ما را در یک لحظه به قول خودشان از بین ببرند . یقین داشته باشند که ما بزر هستیم و بعد از مرگ ما، جوانه های تازه ای می رویند وعلیه سرمایه داران و حامیان آنان به میدان خواهند آمد. ماموران امنیتی در شهر سقز خوب می دانند که با سرکوب و ارعاب نمی توانند کارگران معترض به وضعیت موجود را مرعوب کنند. ماموران خوب می دانند که صدای برابری طلبی ما کارگران یک روز گلوی سرمایه داران را خواهند فشرد و به استثمار آنان برای همیشه پایان خواهند داد.

11 اردیبهشت برابر با اول ماه مه روز جهانی کارگر، کارگران در سراسر جهان به پاس ارج نهادن به فداکاری کارگران امریکایی که 131 سال پیش به خیابانها آمدند و علیه ساعت کار اضافه و دستمزد بخورونمیر اعتراض کردند, مراسم های را برگزار می کنند. دولت سرمایه داری امریکا به صفوف کارگران معترض حمله کرد و تعداد زیادی از کارگران را دستگیر و روانه زندان کردند. بعد از مدتی یک دادگاه فرمایشی برای تعدادی از رهبران آن اعتراضات تشکیل شد و 4 نفر از رهبران کارگران را به اعدام محکوم نمودند. به دنبال این واقعه هر ساله کارگران در سراسر جهان در آن روز معیین به خیابانها می آیند و علیه نظام سرمایه داری و حامیان آنان اعلام جنگ می کنند و قدرت طبقاتی خود را به نمایش می گذارند.
ایران و کردستان نیز مستثنی از این قاعده نیست و هر ساله کارگران در اکثر شهرها و در مکان های مختلف این روز را گرامی می دارند. ادامهٔ مطلب »

Advertisements

اعلامیه اول ماه مه ۲۰۱۷ شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

پرولتاریای ایران به چنان نیروئی تبدیل شده که امروز می تواند بعنوان یک بدیل مستقل و با تدبیر با اتکاء به ارتش بیشمار کارگران و زحمتکشان وارد صحنه مبارزه طبقاتی شود و جمهوری اسلامی و نظام سرمایه داری حاکم را به گورستان تاریخ بسپارد. جنبش چپ و کمونیستی ایران با تمام نیرو یار و یاور طبقه کارگر و زحمتکشان ایران برای خودرهائی است و همانگونه که در صف مقدم اردوی مبارزه آشتی ناپذیر و بی تزلزل برای سرنگونی رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی مبارزمی کند، افشاء و انزوای همه محافل، باندها و دسته جات ارتجاع داخلی وابسته به قدرت های خارجی و امپریالیستی را یکی از وظایف همیشگی و تعطیل ناپذیر خود می داند. طبقه کارگر ایران تنها به اتکاء به نیروی خود رهائی از قید و بندهای استبداد و سرمایه را رقم خواهد زد.

اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز همبستگی، روز فشردن صفوف و برافراشتن پرچم برای پیکارهای پیش روی اردوی میلیاردی کارگران جهان است.

جهان سرمایه داری از سال ۲۰۰۸ به این سو، دستخوش یکی از حادترین بحران های دوره موجودیت خود می باشد. نظامی که زمانی نوید آزادی و صلح و دوستی را می داد امروز در منجلابی ناشی از ستم واستثمار بشریت غوطه ور گشته است. دیگر عالیترین شکل های تمرکز سرمایه انحصاری و جهانی سازی فراگیری که چهار گوشه جهان را به عرصه بهره کشی بیرحمانه خود مبدل ساخته نمی تواند از سراشیب بحران قهقرا و انحطاط نظام مسلط بر جهان جلوگیری کند.

رقابت مهارگسیخته برای انباشت بیشتر، تصاحب مواد خام و بازارهای جدید برای سود بیشتر، مبارزه برای کسب سرکردگی نظام جهانی سرمایه داری که از جمله مظاهرآن جنگ های دائمی، ویرانگر و بی پایان است، تخریب شتابان محیط زیست و طبیعت که حاصل منطق کسب حداکثرسود بدون توجه به نیازهای زندگی بشری و ترجمان فاجعه ای است که دست نامرعی بازار در همه جوامع امروزی بدون استثناء رقم زده است نه فقط  بشریت بلکه بقای طبیعت و جهان امروز را دربرابر گزینه نابودی یا سوسیالیسم قرار داده است. ادامهٔ مطلب »

قطعنامه مشترک سندیکای کارگران شرکت واحد، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری گرامی باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر!

کارگران در ایران امنیت شغلی ندارند از بیمه های اجتماعی مکفی و کارآمد برخوردار نیستند؛ قراردادهای موقت و شرکت های پیمانکاری و واسطه ای امان شان را بریده؛ بخش های وسیعی از آحاد این طبقه با حقوق های معوقه دست به گریبانند؛ سفره شان بیش از هر زمان دیگری خالی است و گرانی فزاینده کالاها و مایحتاج عمومی رمقی برایشان باقی نگذاشته است؛ از حق ایجاد تشکل های مستقل کارگری و حق اعتراض و اعتصاب محرومند و حق آزادی بیان از آنان سلب شده است؛ نمی توانند آزادانه مراسم بزرگداشت روز جهانی کارگر را همچون کارگران بسیاری دیگر از کشورهای دنیا برگزار کنند و …

اول ماه مه، روز جهانی کارگر روز اتحاد و همبستگی بین المللی کارگران در سرتاسر دنیا را در شرایطی گرامی می داریم که فاصله طبقاتی و شکاف میان سرمایه داران و کارگران به بالاترین حد خود رسیده و روز به روز نیز بر شدت و حدت آن افزوده می شود. تعمیق و تشدید بیش از پیش تضادهای طبقاتی و افزایش روزافزون درآمد و ثروت اقلیتی از سرمایه داران و صاحبان قدرت، در مقابل تشدید فقر و فلاکت فزایندهی اکثریت عظیمی از کارگران و توده های مردم محروم و تحت ستم جهان، نمایشی از چهره عریان و آشکار بربریت و توحشی است که نظام گندیده و ضدکارگری سرمایه داری، برای اکثریت قریب به اتفاق کارگران و بشریت امروز به ارمغان آورده است. در واقع تحت سلطه و حاکمیتیک چنین مناسبات و البته در سایهی سلطه یک چنین نظام و سیاست هایی است که به ویژه در اوضاع و احوال کنونی جهان، از یک سو به شکل لجام گسیخته و سرسام آوری بر دارایی ها و ثروت سرمایه داران افزوده می شود واز سوی دیگر، کارگران (همه ی آنان که کار می کنند و با کار و تولید خود رفاه و آسایش را برای احاد بشر فراهم می آورند) هر روز فقیرتر و بی چیزتر شده و به فقر، خانه خرابی و فلاکت کشانده می شوند. بی جهت نیستکه بر اساس جدیدترین گزارش مؤسسه غیر دولتی آکسفام، دارایی تنهاهشت نفر از ثروتمندترین های جهان با دارایی بیش از 3 میلیارد و 600 میلیون نفر از جمعیت جهان برابری می کند»

اعلامیه اول ماه مه ۲۰۱۷ شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست

بیانیه كانون نویسندگان ایران اول ماه مه، روز جهانی كارگر، گرامی باد!

ادامهٔ مطلب »

سرودی زیبا از گروه هنری پیکار

این سرود بسیار زیبا و پر شور کارگری در سالهای اولیه انقلاب، بوسیله ی کمیته هنری پیکار تهیه شد. و در حقیقت برگردانی است از یک سرود لهستانی که در سال 1809 بوسیله ی انقلابیون این کشور تهیه و اجرا شد . در سال 1936 این سرود به زبانهای روسی و اسپانیایی نیز برگردان شد و در اسپانیا بوسیله ی گروههای انقلابی نظیر «پوم» نیز بطور دستجمعی اجرا شد

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی به مناسبت روز جهانی کارگر

ما خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام هستیم.
ما انتظار بیشترین حمایت از این خواستها را از شما کارگران، معلمان، مردم معترض و همه نهادهای کارگری در سراسر جهان را داریم.
سعید ماسوری، بهنام ابراهیم زاده، حسن صادقی، ابراهیم فیروزی، رضا اکبری منفرد، امیر امیرقلی پور، جواد فولادوند، مهدی فراهی شاندیز، شاهین ذوقی تبار، محمد اکرمی، مهدی امیری، عباس توکلی، علیرضا ناصری، رضا کاهه، امیر حسن وندسیار، اسد محمدی، محسن قندهاری.

ما زندانیان سیاسی با اعلام خواست های مان به استقبال اول مه میرویم!

ما جمعی از زندانیان سیاسی در آستانه روز جهانی کارگر، بعنوان کسانی که نمونه ای از محاکمات ناعادلانه و صدور احکام امنیتی بخاطر مبارزاتمان در دفاع از انسانها در زندانیم و بعضا سالهاست که در بازداشت بسر میبریم، با اعلام خواستهای فوری مان به استقبال روز جهانی کارگر میرویم و میخواهیم که صدای اعتراضمان را به گوش همه مردم و جهانیان برسانم.

البته این صدای اعتراض ما تنها نیست. این صدای اعتراض همه کسانی است که در زندانند. این صدای اعتراض همه کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی است که بخاطر اعتراضاتشان، به دستمزدهای زیر خط فقر، به فقر و فلاکت و بی تامینی، به تبعیض و نابرابری، به بی حقوقی و نداشتن حق تشکل، حق اعتصاب و آزادی های پایه ای و… تحت عنوان اقدام علیه امنیت ملی و عناوینی از این دست تحت پیگرد قرار میگیرند. دستگیر و زندانی میشوند و با احکام زندانی طولانی بهترین سالهای زندگی شان را در بند بسر میبرند. ادامهٔ مطلب »

به مناسبت اول ماه مه؛ مصاحبه‌ای منتشر نشده از رفیق شاهرخ زمانی

یاد کارگر رزمنده شاهرخ زمانی را گرامی می‌داریم و اول ماه مه، این روز تجدید میثاق برای پیکار علیه نظم سرمایه، را به همه‌ی کارگران و فعالین جنبش کارگری و مبارزان راه رهایی شادباش می‌گوییم.

یاد کارگر رزمنده شاهرخ زمانی را گرامی می‌داریم و اول ماه مه، این روز تجدید میثاق برای پیکار علیه نظم سرمایه، را به همه‌ی کارگران و فعالین جنبش کارگری و مبارزان راه رهایی شادباش می‌گوییم.

یادداشت پراکسیس: در شهریور ۹۴ شاهرخ زمانی در زندان‌ بیداد جمهوری اسلامی جان باخت و یاران و هم‌رزمانش را در خشم و بهت و اندوه بر جای گذاشت. مرگ ناهنگام او بی‌گمان تنها یکی از انبوه تازیانه‌‌های ستم سرمایه بر پیکر طبقه‌ی کارگر ایران در این سال بوده است؛ اما شخصیت استوار و قابلیت‌های مبارزاتی کم‌نظیر شاهرخ زمانی جای تردیدی به‌ جا نمی‌گذارد که فقدان او، فراتر از هر سویه‌ی سمبولیک، ضربه‌ی سختی است برای همه‌ی مبارزین رهایی طبقه‌ی کارگر در ایران. اگر گرامی‌داشت یاد مبارزان را تنها در تداوم آرمان‌های مبارزاتی آن‌ها معنادار بدانیم، شاید اول ماه مه بهانه‌ی خوبی باشد برای گوش سپردن به شاهرخ زمانی و دغدغه‌های او برای اعتلای جنبش کارگری و پیکار رهایی‌بخش؛ باشد که از صداقت کلام و ایمان زلال او به مبارزه‌ی رهایی‌بخش، عزم‌مان را برای تداوم خلاق این پیکار تازه کنیم.

گفتگوی حاضر در مهرماه ۱۳۹۳ به همت رفیق تیکا کلاکی در قالب یک مکالمه‌ی تلفنی انجام و ضبط شده است و حاصل کار برای پیاده‌سازی و انتشار در اختیار پراکسیس قرار گرفته است. در این مکالمه‌، رفیق شاهرخ پاسخ مکتوب خود به پرسش‌های چهارگانه‌ای که پیش‌تر دریافت کرده بود را [با سرعت تمام] قرائت می‌کند. با اینکه متأسفانه کیفیت صدای ضبط شده چندان مطلوب نیست، لازم دیدیم که به همراه متن پیاده‌ شده‌ی این مصاحبه،فایل صوتی آن را نیز (خواه به عنوان سند و خواه یادبود) در اختیار علاقمندان قرار دهیم. ذکر این نکته هم ضروری است که به دلیل کیفیت نامساعد صدا، قادر به تشخیص برخی کلمات و عبارت‌ها نبودیم. چنین عبارت‌هایی را در متن پیاده شده‌ی کنونی به صورت [….] ذکر کرده‌ایم. در عین حال، امیدواریم که از طریق بازخوردها و مشارکت رفقا، بتوانیم این ابهامات را به زودی رفع کنیم.

یاد کارگر رزمنده شاهرخ زمانی را گرامی می‌داریم و اول ماه مه، این روز تجدید میثاق برای پیکار علیه نظم سرمایه، را به همه‌ی کارگران و فعالین جنبش کارگری و مبارزان راه رهایی شادباش می‌گوییم. ادامهٔ مطلب »

تصاویری از مراسم اول ماه مه امسال در تهران، مقابل خانۀ کارگر با حضور بخش وسیعی از کارگران مستقل با شعارهای خودشان

تصاویری از مراسم اول ماه مه امسال در تهران، مقابل خانۀ کارگر با حضور بخش وسیعی از کارگران مستقل با شعارهای خودشان

تصاویری از مراسم اول ماه مه امسال در تهران، مقابل خانۀ کارگر با حضور بخش وسیعی از کارگران مستقل با شعارهای خودشان

 گزارشگران :شعارهایی نظیر: «اصلاح نظام دستمزد»، «امنیت شغلیٰ»، «آزادی تشکل‌های کارگری»، «پرداخت بدهی دولت به تامین اجتماعی»، «اصلاح قراردادهای موقت» ، «یادآوری جایگاه مقام کارگر»،«کارگر-کارگر اتحاد-اتحاد»، «ما خواهان اجرای همسان سازی حقوق کارگران بازنشستگان تامین اجتماعی هستیم»، «قرارداد موقت نظام برده داری»،  «قیمت حقیقی استفاده از کالاهای خارجی بیکار شدن کارگران است»، «روی آوردن به مسیر واردات بزرگترین بی عدالتی است»، «دولت محترم تقاضا داریم دیون تامین اجتماعی را پرداخت کنید»،‌ »ما خواستار امنیت شغلی کارگران قراردادی هستیم»، «حقوق دستمزد مصوب شورای عالی کار خلاف ماده 41 قانون کار و هرگز جوابگوی معیشت خانواده‌های کارگری نخواهد بود»، «تقدیس کار و تکریم کارگر باید در راس برنامه ها باشد» و «باید با کاستن از هزینه های زائد، سهم دستمزد در هزینه‌های تولید افزایش یابد» ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: