صادق افروز:از قیام زندانیان در ایران باید دفاع کنیم

شیرزن شجاع خوزستانی ، سپیده قلیان در یادداشت هایی که از مشاهدات خود یر شکنجه و آزار زندانیان زندان سپیدار نوشته بود برگ هایی کوچک از شناعت و پلیدی بازجویان و شکنجه گران این زندان را عیان ساخته بود .سپیده در قسمتی از این یادداشت ها می گوید :
«باهم احوال‌پرسی کردیم و زخم‌های تنمان را نشان یکدیگر دادیم، از نگرانی‌هایمان گفتیم و اخر سر زهرا گفت: تو همانی نیستی که دو شب پیش در اتاق بغلی بازجویی میشدی؟ میگفتند کمیسیون (کمونیست) هستی و بهت حمله می‌کردند، گفتم بله زهرا جان، توام همانی هستی که می‌گفتند بگو داعشی‌ام؟

رژیم جمهوری اسلامی از طریق صدا و سیمای انحصاری خود سعی می کند با به خدمت گرفتن دلقک-مزدورهایی مثل مهران مدیری  بر این باور دامن بزند که زندانیانی که از آنها به عنوان عادی نام می برند ، موجودات خطرناکی هستند که بهتر است در زندان ها بمانند . حتی در این موقعیت وحشتناک یورش ویروس کرونا به جان مردم و بستر بسیار مناسب زندان ها ، صلاج نیست تا آنها را بطور موقت هم که شده آزاد سازند .وارد این موضوع نمی شوم که که هیچ چیز «عادی » در نامیدن این انسانها -که خود قربانیان سیستم رانت خوار پرور ، دزد پرور ، چاپلوس و ریاکار پرور جمهوری اسلامی هستند – وجود ندارد .این انسان ها غیرعادی شده اند چون سیستم آن ها را به شکل غیر عادی بازتولید کرده است .برای این زندانیان چاره ای نمانده که از دوراه یکی را در زندان انتخاب کنند .یا شاهد کشتار تدریجی خود و هم بندانشان باشند با فرار کنند .زندانیان در ایران زیر سرنیزه جمهوری اسلامی ، راه دوم را انتخاب کرده اند .و پاسخ جمهوری اسلامی مثل همیشه گشودن آتش تیربار و مسلسل بر بدن های زندانیان .

شورش زندانیان سپیدار اهواز آخرین نمونه از چنین قساوتی است . به یقین ، آخرین آنها هم نخواهد بود .به غیر از  این دست از زندانیان «عادی» گروه کثیری از فعالین سیاسی و ملی  در زندان ها تحت شکنجه اند .شیرزن شجاع خوزستانی ، سپیده قلیان در یادداشت هایی که از مشاهدات خود یر شکنجه و آزار زندانیان زندان سپیدار نوشته بود برگ هایی کوچک از شناعت و پلیدی بازجویان و شکنجه گران این زندان را عیان ساخته بود .سپیده در قسمتی از این یادداشت ها می گوید : ادامهٔ مطلب »

سعيد صارمی :ايران تريبونال ، پروژه‌ای با اتيکت چپ ، اما با مضمونی راست

سعيد صارمی :ايران تريبونال ، پروژه‌ای با اتيکت چپ ، اما با مضمونی راست

سعيد صارمی :ايران تريبونال ، پروژه‌ای با اتيکت چپ ، اما با مضمونی راست

اين بند ۵ گزارش تريبوناليون است، که به تازگی انتشار يافته است . بندی که مرغ پخته را هم به خنده وا‌مي‌‌دارد! تريبوناليون ، ابتدا آسمان و ريسمان را به هم مي‌‌بافند که بگويند هيچ اعتقادی به قوانين و حقوق بين المللی حاکم بر جهان ندارند. البته با يک استدلال چوبين! مي‌‌گويند چون اين قوانين توسط دولت‌ها تهيه و تنظيم مي‌‌شوند ، در آن‌ها از محاکمه حکومت‌ها خبری نيست! اما چرا گفتم استدلال چوبين! کساني‌که اسم چپ روی خودشان گذشته اند ابا دارند که بگويند که اين حقوق و قوانين بين المللی ابتدا به ساکن ، دست پخت امپرياليست‌ها هستند و نه همه دولت‌ها و حکومت ها! و اين همه دولت‌ها و حکومت‌ها نيستند که اين قوانين را تهيه و تنظيم کرده اند! و به همين دليل هم اتفاقاً بر خلاف ادعای تريبوناليون ، هستند دولت‌ها و حکومت‌هايي‌که بر اثر اين قوانين هم محاکمه و هم سرنگون شده اند! و اين مهم صورت نمي‌‌گيرد مگر آن که نظم سرمايه و قوانين حاکم بر آن چه به خواهد. ادامهٔ مطلب »

محمدرضا شالگونی:یادداشت های پراکنده! شرمندگی مالِ کسی است که «چپ آوازه افکنده و از راست رفت»!

2012-11-22_398_t5محمد رضا شالگونی:همین اندازه و تا آنجا که به دست اندرکاران اصلی و » نئوکانهای » درون دادگاه » ایران تریبونال »  بر می گردد ، دستاوردها و نتایج دادگاه منطقا باید برایشان اقناع کننده و حاوی دستاوردی بزرگ بوده باشد. اما برای » چپ » درون آن چه ؟ آیا چشم اندازی روشن در اینکه آنها صف شان را با نقدی شجاعانه از چنین پروژه ای جدا کنند ، وجود دارد؟  نوع برخورد و رویکرد نیروهای مخالف ایران تریبونال از این مرحله به بعد و در پروسه ای اینچنین چه اندازه موثر است و چه پارامترهائی را باید در نظر بگیرد ؟

حقیقت این است که ماجرای ایران تریبونال از آنچه ما فکر می کردیم ، بسیار فراتر رفت و دردناک این است که عده ای از جریان های چپ نیز با آنهایی که این طرح را چیدند و هدایت کردند ، هم آواز و هم بازی شدند و خودشان را در دامی انداختند که دیگران در راستای هدف های شناخته شده شان پهن کرده بودند. در رسوایی این طرح همین بس که حالا چپ های مدافع آن ناگزیر شده اند رأی دادگاه کذایی را پنهان کنند ؛ و بعضی ها ناخودآگاه آن را حتی از خودشان هم پنهان می کنند! ادامهٔ مطلب »

امین حصوری:درباره دادگاه «ایران تریبونال»

3Iran-Tribunal1نحوه تلقی از جایگاه و کارکردهای امروزی امپریالیسم، یکی از مقوله های کلیدی تنش زا در میان نحله های مختلف چپ امروزی ایران است که تا همین جا نیز پراکندگی مزمن نیروهای چپ را تا آستانه واگرایی های بازگشت ناپذیر تشدید کرده است. با توجه به مسیر تحولات کنونی، به نظر می رسد برجسته شدن مرزبندی های سیاسی بر مبنای نوع رویکرد به مقوله امپریالیسم، در آینده نزدیک دامنه ی بیشتری خواهد یافت. در سال های اخیر می توان رد این مساله را کمابیش در همه جا پیدا کرد: از نحوه موضع گیری نسبت به جنگ و تحریم تا مشارکت در پروژه های آلترناتیو سازی از بالا تا نحوه تحلیل جنبش های مردمی (مثل بهار عربی و مشخصا مصر و سوریه) تا مساله ایران تریبونال و غیره. ادامهٔ مطلب »

در رابطه با مرحله دوم « ایران تریبونال» یاسمین میظر

ايران تريبونال و حکم مقدماتی! سعيد صارمی

120618tribunal» حدود دو هفته پيش مجری سايت به اشتباه اقدام به انتشار حکم مقدماتی حکم دادگاه ايران تريبونال در سايت کرد. و بلافاصله با تذکر مديريت سايت ، آن را از سايت برداشت. اين حکم مقدماتی است و مانند حکم مقدماتی هر دادگاهی ، به هنگام تدوين و تنظيم حکم نهايي‌ تغييراتی در آن صورت خواهد گرفت. محاکم در مورد خاصي‌ احکام مقدماتی را در صحن دادگاه قرائت مي‌‌کنند، اما تا زماني‌ که مراحل تکميلی را سپری نکند، آن را بصورت رسمي‌ منتشر نمي‌‌کنند.
«!http://www.irantribunal.com/Asnad.html
عبارت فوق بعد از جريان آشکار شدن » سانسور حکم ديوان»، در سايت ايران تريبونال و به دست توانای » سانسوريست‌ها !»درج شده است. که از قديم گفته اند که کار پر کردن از سانسور کردن است! بيخود ذهن خودتان را مشغول نکنيد که مجری سايت کي‌ بوده، اصلا فرض را بر اين مي‌‌گيريم که راست مي‌‌گويند! ادامهٔ مطلب »

بخش اول سخنرانی همایون ایوانی – بحث و بررسی در رابطه با اقدامات ایران تریبونال – یک دسامبر 2012

گفتگوی امیر جواهری با یاسمین میظر

سعید صارمی:تو که از معامله نصیبت جز باد نیست ، حدیث باد فروشان چه می‌‌کنی‌ باور؟!

هنوز در خماری بند ۳ پیشنهادی » دیوان » بودم که مقاله آقای » سپیدرودی » را خواندم . بقول شاعر، هر دم از این باغ بری می‌‌رسد ، تازه تر از تازه تری می‌‌رسد! به به چه بندی! مرسی‌ آقای سپیدرودی! گلی‌ به جمال شما که این بند را ترجمه کردید!  بر طبق بند ۱ » دیوان» ، قرار است که پرونده جنایت جمهوری اسلامی ، ابتدا به خود دادگاه‌های ( تو بخوان  بیداد گاه ) جمهوری اسلامی ! ارجاع داده شود! گلی‌ که به سبزه جمهوری اسلامی هم آراسته شود چه معجونی می‌‌شود! اما هنوز تریبونالیون منتظر اقدامات ملوکانه » پیام اخوان » هستند! ادامهٔ مطلب »

رضا سپید رودی:«ایران تریبونال» ! پرده آخر با این رسوایی چه می کنید؟ رسوائی، دستکاری، تقلب!

از وقتی که مرحله اول کار «ایران تریبونال» اجرائی می شد، انتقاد کردیم که حضور در این اقدام رفتن زیر پرچم جان کوپرها، سر جفری نایس ها و پیام اخوان هاست که نومحافظه کارند و سررشته اصلی حرکت «ایران تریبونال» را به واسطه محلل هایی که روز روشن از کشتار بی صدای مردم ایران در قالب تحریم های اقتصادی جانبداری می کنند، در دست گرفته اند. بر ما برآشفتند و بدترین ناسزاها را نثارمان کردند که چرا حقیقت را گفته ایم و پرده ها را بالا زده ایم و هشدار داده ایم. در مقام پاسخ تا توانستند از پاسخ به اصل انتقاد ما طفره رفتند و جایی هم که دیگر فرار از حقیقت امکان نداشت به توجیه برآمدند که همکاری با نومحافظه کاران مانعی ندارد! تعدادشان اندک است! ما تعدادمان بیشتر است! مدعی شدند که این حرکت از شفافیت برخوردار است و سبک کارش «دمکراتیک» است. مدعی شدند که این دادگاه «مردمی» است.

منبع:سايت راه کارگر

ادامهٔ مطلب »

«ایران تریبونال» ، تلاشی برای تقلیل مبارزه انقلابی به مبارزه لیبرالی

سایت سیاسی خبری خاوران:«ایران تریبونال» سرانجام پس از جنجال های بسیار، دور دوم خود را برگزار کرد و به پایان رسید .با تمام احترامی که برای زندانیان سابق و خانواده زندانیان و جان باخته گان  دهه ۶۰ قائل هستیم ، و همین واقعیت ما را در قلم زدن در این مورد بسیار محتاط می کند، نمی توانیم از بازگو کردن این واقعیت خود داری کنیم که نتایج حاصل شده از برگزاری این تریبونال یا دادگاه یا هرچه که اسمش را بگذارید نتایجی به نفع اپوزیسیون لیبرال ایجاد کرده است. هنگامی که در تمامی برگزاری دو دوره ی این «دادگاه» حتی یک کلمه در باره ی آرمان آن همه شهید گفته نشده است؛ هنگامی که شاهد اصلی روز پایانی، قرائت کننده ی متن تشکر، دادستان، و قضات اصلی همه در خدمت اهداف نئوکان های آمریکائی قرار دارند و چپ تنها به سطح شاکی و سرودخوانان پایان مراسم تنزل می کنند،  هنگامی که قرار است فصل مشترک فعالیت به اصطلاح تک مضمونی، نه شناخت ریشه های بنیادی جنایت، نه ضدیت با سرمایه ی حاکم بر کشور، نه ضدیت با امپریالیسم ، نه ضدیت با سکوت مرگبار دنیای سرمایه داری در قبال این جنایت ها، نه تحلیل چگونگی روی کار آمدن این نظام جهل و مرگ، بلکه تنها بیان درد و شکنجه زندانیان شکنجه شده و خانواده های بازماندگان باشد، ماحصل چنین تلاشی جز آب ریختن به آسیاب تلاش های امپریالیسم جهانی در دوره جدید اختلافاتش با جمهوری اسلامی چه می تواند باشد ؟ ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: