خبر تکمیلی در باره بازداشت اسماعیل بخشی به لشکر کشی پایان دهید!

بر اساس آخرین خبر رسیده ساعت ۲۳/۵۵ دقیقه امشب_ یکشنبه شب_ ۱۵ (پانزده ) ماشین پاترول!!؟ که حامل تعداد زیادی نیروی مسلح بوده ،به خانه اسماعیل بخشی حمله ور شده و‌اسماعیل بخشی را به مکان نامعلومی انتقال داده اند.

خبر تکمیلی در باره بازداشت اسماعیل بخشی نماینده کارگران و عضو سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه.

بر اساس آخرین خبر رسیده ساعت ۲۳/۵۵ دقیقه امشب_ یکشنبه شب_ ۱۵ (پانزده ) ماشین پاترول!!؟ که حامل تعداد زیادی نیروی مسلح بوده ،به خانه اسماعیل بخشی حمله ور شده و‌اسماعیل بخشی را به مکان نامعلومی انتقال داده اند.
این لشکر کشی تنها از سر استیصال صاحبان سرمایه و حامیان آنها به خواست و مطالبات کارگران است.
لشکر کشی به خانه یک کارگر و ایجاد رعب و وحشت در یک شب تاریک چه معنایی دارد؟

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ضمن محکوم کردن این لشکر کشی خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط اسماعیل بخشی ، علی نجاتی و دیگر کارگران زندانی می باشد

کارگر زندانی فوری و بی قید و شرط آزاد باید گردد

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

۱ بهمن ۱۳۹۷

اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) حمایت از حرکت حق طلبانه کارگران هفت تپه و مبارزه برای آزادی کارگران و معلمان دستگیر شده وظیفۀ همه ماست

در چنین شرایطی حمایت هر چه وسیع و گسترده تر از مطالبات کارگران هفت تپه توسط بخش های مختلف طبقه کارگر ، تقویت همبستگی میان مبارزات بخش های گوناگون طبقه کارگر ایران، کارزار برای آزادی همه دستگیرشدگان اعتراضات هفت تپه، و همچنین معلمان آزادۀ دستگیرشده و همه زندانیان سیاسی وعقیدتی، مقابله با خصوصی سازی ها، دفاع از مبارزات سندیکائی کارگران برای حق تشکل و اعتصاب، ایجاد صندوق های کمک به اعتصاب کنندگان و خانواده های زندانیان کارگران و زحمتکشان، یک ضرورت حیاتی است.

مبارزه کارگران هفت تپه برای دریافت چهار ماه حقوق معوقه و جلوگیری از فروپاشی این بنگاه بزرگ تولیدی ، درچهاردهمین روز این حرکت حق طلبانه ، با تهاجم نیروهای سرکوب رژیم مواجه شد و نیروهای امنیتی برای خفه کردن اعتراضات مسالمت آمیزکارگران در صحن کارخانه، با اعزام یگان های ضد شورش کارخانه را به محاصره خود درآوردند. اما اعتراضات کارگران در مقابل فرمانداری شوش با حمایت گسترده خانواده ها و اهالی شهر ادامه یافت و پژاوک عظیم رسانه ای و سراسری پیدا کرد. در پاسخ به این اعتراضات گسترده بود که رژیم جمهوری اسلامی به آخرین حربه خود یعنی دستگیری شماری از کارگران معترض و نمایندگان منتخب آنها متوسل شد. سندیکای کارگران هفت تپه اسامی هجده نفر از نمایندگان و کارگران دستگیر شده را منتشر ساخته است.

اما دستگیری نمایندگان و کارگران نه تنها آتش اعتراضات را خاموش نکرد بلکه گسترده تر ساخت: دیروز (دوشنبه 28 آبان) کارگران هفت تپه، همراه با خانواده ها، دانش آموزان مدارس، جوانان و کسبه شهر، در حالی که بازار شوش نیزدر حمایت از آنها دست به اعتصاب زده بود، به اعتراض برای آزادی دستگیر شدگان و عملی شدن خواست های شان، برخاستند. ادامهٔ مطلب »

اتاق ۹۵ برشی از تاریخ زندان اوین در دهه ی خونبار شصت

مدتی بعد از ورود من و محمد نوری به این اتاق ؛ وزیر فتحی ، حسن رضایی ، فرامرز عیوضی علمدار ، ماشاالله غلامحسینی ، محمد رضا فروتن { و خسرو رهنما } هم به این اتاق آمدند . محمد رضا فروتن را یخ زده در کوه پیدایش میکنند و دستگیر میکنند . تمام انگشتان پاهایش را قطع و چند انگشت دستهایش را قطع می کنند . هیچ اطلاع دیگری از او ندارم و نمی دانم که زنده هست و یانه و اینکه چه بر او گذشت .

نوشته :عباس نورزاد آبکنار

با مقدمه ای از : وزیر فتحی

بی گمان ، دهه ی شصت از مهم ترین و تعیین کننده ترین بخش تاریخ معاصر ایران است . دهه ی شصت ، دهه ی نبرد به کلی نابرابر ، اما ، تمام عیار نسل انقلاب با کلیت قدرت یافته ی نمایندگان هیولایی ِ واپسگرایی و استبداد و مناسبات ِ ستمباری بود که انقلاب ۵۷ برای براندازی آن شکل گرفت . نسلی که می خواست و می رفت تا دگرگونی یی  ژرف و ساختاری و دوران سازی را در پی انقلاب ِ خویش در ایران رقم زند ؛ بسی زود هنگام ، خویشتن را در دوراهی ِ تسلیم و رضا به استقرار مجدد و اینبار به مراتب واپسگرایانه تر و هولناک تر و ستمبارانه تر ِ همان مناسبات ِ پیشا انقلاب ؛ از یکسو ؛ و قد برافراشتن وبه میدان نبرد آمدن و ایستادن و« نه » گفتن ؛ از سوی دیگر یافت و در حالی که تدارکی جز سر و جان خویشتن نداشت ، راه دوم را برگزید . راهی که صد البته از سوی سرافشانی و جانفشانی و زندان و شکنجه و اعدام و تبعید میگذشت . ادامهٔ مطلب »

اعتصاب غذای رضا شهابی-کنفدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل خواستار آزادی فوری او

استیو کوتون، دبیرکل کنفدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (ITF)، روز چهارشنبه ۲۵ مرداد دستگیری مجدد رضا شهابی، فعال سندیکای شرکت واحد، تشکل مرتبط با ITF را محکوم کرد.
کوتون گفت رضا شهابی نباید به دلیل فعالیت‌های سندیکایی مجازات شود.

زمانه:رضا شهابی از روز ۱۸مرداد در اعتراض به زندانی شدن دوباره خود در زندان رجایی شهر در اعتصاب غذا به سر می‌برد. خانواده شهابی اما به دلیل عدم تماس با او تا روز چهارشنبه ۲۵ مرداد از اعتصاب غذایش بی‌اطلاع بوده‌اند.

سندیکای شرکت واحد قوه قضاییه را مسئول سلامت شهابی خوانده و کنفدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (ITF) با صدور بیانیه‌ای زندانی شدن دوباره شهابی را محکوم کرده است.

در این بیانیه از حکومت ایران خواسته شده به توصیه کمیته آزادی های سندیکایی سازمان جهانی کار که پیش از این خواستار منع پیگرد رضا شهابی و ابراهیم مددی شده بود عمل کند و رضا شهابی را فورا آزاد کند. ادامهٔ مطلب »

سرکوب فعالان کارگری حرکت جنبش مطالباتی را متوقف نخواهد کرد – مریم محسنی

بهار مجدزاده:به دورتر بفرستید – تأملی بر عکس‌های دفن‌شدگان در خاوران

برای این نوع مرگ واژه مخصوصی استفاده می‌شده. حاکمان این افراد را نکشته‌اند یا حتی اعدام نکرده‌اند بلکه “معدوم” کرده‌اند، به عدم، به نیستی فرستاده‌اند. در اعدام کردن هنوز میزانی اخلاق وجود دارد؛ فرد هنوز انسان محسوب می‌شود، در حالی که در معدوم ساختن دیگر اخلاقی در بین نیست: فرد از دنیای انسانی بیرون رانده می‌شود و راه بازگشت بر او بسته می‌شود. از همین رو بر معدوم عزاداری هم حرام است. معدوم در ادبیات جمهوری اسلامی، حقوقش چیزی شبیه همان “هوموساکر”[10] در دنیای حقوقی روم باستان است.

برای این نوع مرگ واژه مخصوصی استفاده می‌شده. حاکمان این افراد را نکشته‌اند یا حتی اعدام نکرده‌اند بلکه “معدوم” کرده‌اند، به عدم، به نیستی فرستاده‌اند. در اعدام کردن هنوز میزانی اخلاق وجود دارد؛ فرد هنوز انسان محسوب می‌شود، در حالی که در معدوم ساختن دیگر اخلاقی در بین نیست: فرد از دنیای انسانی بیرون رانده می‌شود و راه بازگشت بر او بسته می‌شود. از همین رو بر معدوم عزاداری هم حرام است. معدوم در ادبیات جمهوری اسلامی، حقوقش چیزی شبیه همان “هوموساکر”[10] در دنیای حقوقی روم باستان است.

این تأمل ادای احترامی است به کسانی که صبح زود ۷ مرداد ۱۳۶۷ تکه‌هایی حقیقت از باقی‌مانده‌ی منظره‌ی یک کشتار دست جمعی را ثبت کردند تا خاطره جمعی را در جایی و در زمانی میخکوب کنند.

«…برای ثبت آثار این جنایات هولناک، کسانی از جان مایه می‌گذارند و در هنگام مناسبی به خاوران می‌روند، خاک گودال را پس می‌زنند تا اسناد مصور جنایات رژیمی را که کمتر همتا دارد تهیه کنند و به دادخواهی در پیش چشم جهانیان بگذارند. اینک این عکس‌ها در دست ماست تا این کار را دنبال گیریم و آن را در پیش چشم همه بگذاریم…این عکس‌ها وجدان بشریت را مخاطب قرار می‌دهد. جهانیان باید از وجود این اسناد آگاه شوند، همین امروز که همچنان گورها را انباشه می‌کنند. … آن‌ها را باید در همه جا عرضه کرد…»

این جملات بر گرفته از متنی است که در ۱۶ آبان ۱۳۶۷ در نشریه “اکثریت”[1] به چاپ رسیده بود. شش تصویر[2] که گواه کشف یک گور دسته‌جمعی در خاوران هستند، این متن را همراهی می‌کنند.

از این متن می‌توان فهمید که همه آن‌هایی که در پائیز۱۳۶۷ به چاپ این تصاویر در روزنامه هایشان دست زدند می‌پنداشتند بانمایش این کلیشه‌ها، هنوز اندیشه و تفکر انسانی از بر ملا شدن چنین جنایتی بر خود خواهد لرزید. «امید به نجاتِ» نهفته در این جملات چیزی شبیه تفسیری است که ژرژ دیدی-اوبرمن، فیلسوف و تصویر شناس فرانسوی، بر دست نوشته‌ی[3]همراهی کننده‌ی ۴ تصویری نوشت که عکاسان کماندوی مخصوصِ[4] اردوگاه آشویتس در اوت ۱۹۴۴ از جهنم هولوکاست برگرفتند: «”[می‌تواند] به دورتر فرستاده شود.” کجا، به کدامین دورتر؟ می‌توانیم این فرضیه را در نظر بگیریم که بجز ارتش مقاومت لهستان که کاملاً در جریان کشتار یهودیان بودند، قرار بوده این تصاویر به یک محدوده غربی‌تر از تفکر، فرهنگ و تصمیم گیری سیاسی فرستاد ه شوند. جایی که چنین چیزی هنوز می‌توانست غیر قابل تصور قلمداد شود.»[5] ادامهٔ مطلب »

بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران پیرامون تداوم بازداشت واله زمانی، علی نجاتی و تعرض گسترده به فعالین کارگری و جنبش اعتراضی معلمان

اتحادیه آزاد کارگران ایران پیرامون تداوم بازداشت واله زمانی، علی نجاتی و تعرض گسترده به فعالین کارگری و جنبش اعتراضی معلمان بیانیه ای منتشر کرد

اتحادیه آزاد کارگران ایران پیرامون تداوم بازداشت واله زمانی، علی نجاتی و تعرض گسترده به فعالین کارگری و جنبش اعتراضی معلمان بیانیه ای منتشر کرد

امروز سوم مهر ماه پس از گذشت پنج روز از بازداشت واله زمانی، هنوز خبری از سرنوشت وی در دست نیست و پیگیری خانواده ایشان برای اطلاع از محل نگهداری واله به نتیجه ای نرسیده است.
واله زمانی ساعت ۱۱ شب روز ۲۹ شهریور ماه پس از رساندن جعفر عظیم زاده و چهار فعال کارگری دیگر به منازل شان، هنگامی که به درب خانه اش رسیده بود توسط مامورین امنیتی بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل شد. قبل از بازگشت واله و هنگامی که وی در مسیر رساندن این فعالین به خانه هایشان بود، مامورین امنیتی در معیت سه ماشین از نیروهای انتظامی شهرک اندیشه به یک مرتبه و با بهانه ای واهی راه را بر آنان بستند و پس از حدود یک ساعت بازجوئی و پرسش از آنها در باره دلیل حضورشان در منزل واله، مسیر حرکت را باز کردند.
واله زمانی از صدیق ترین فعالین جنبش کارگری ایران و عضو موثر سندیکای کارگران نقاش استان البرز است. بازداشت واله و بی خبری خانواده اش از وضعیت وی، در شرایطی صورت گرفته است که واله و خانواده اش در غم از دست دادن شاهرخ زمانی، شرایط سخت و طاقت فرسائی را سپری می کند و مرگ شاهرخ در زندان، مادر و دیگر اعضای خانواده را بشدت نگران سرنوشت واله و رفتار مامورین امنیتی با وی کرده است. ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: