اعلامیه سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) به مناسبت سی امین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی

جنبش فراگیر و مستقل دادخواهی شهیدان،

جویباری از جنبش عمومی مردم ایران

سی سال از فتوای خونین روح الله خمینی برای قتل عام هزاران زندانی سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ گذشت. سی سالی که درد و رنج این جنایت هولناک را بازماندگان و خانواده های آن جان باختگان با پوست و گوشت خود لمس و تحمل کرده اند و گاه چه غریبانه! امروز که طلیعه های بیداری بزرگ در جریان است، باید بر این نکته تاکید کنیم که آن فتوای خونین، رعدی در آسمان بی ابر نبود. آن فتوا، بیان لخت و عور حاکمیتی بود که در هنگام سرزا مردن انقلاب مردم ایران، اقتدارش را با کشتار بیشرمانۀ افسران ارتش شاهنشاهی در بالای بام مدرسه علوی به شیوه محاکمه های صحرائی به رخ کشاند و این شیوه حکمرانی فاشیستی در زیر هلهله های شادی انقلاب مردم، توجه و تعمق کافی به دنبال نداشت. حاکمیت سیاسی سربرون آورده از انقلاب شکست خورده مردم که در برابر سئوال «فاشیسم، کابوس یا واقعیت» واقعیت فاشیسم اسلامی را بر جامعه حاکم گردانده بود، از همان ابتدا فضائی را بر جامعه حاکم کرد که شاملوی بزرگ، هوشیارانه آن را در ۳۱ تیرِ ۱۳۵۸ به تصویر کشانده بود:

سی سال از فتوای خونین روح الله خمینی برای قتل عام هزاران زندانی سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ گذشت. سی سالی که درد و رنج این جنایت هولناک را بازماندگان و خانواده های آن جان باختگان با پوست و گوشت خود لمس و تحمل کرده اند و  گاه چه غریبانه! امروز که طلیعه های بیداری بزرگ در جریان است، باید  بر این نکته تاکید کنیم که آن فتوای خونین، رعدی در آسمان بی ابر نبود. آن  فتوا، بیان لخت و عور حاکمیتی بود که در هنگام سرزا مردن انقلاب مردم ایران، اقتدارش را با کشتار بیشرمانۀ افسران ارتش شاهنشاهی در بالای بام مدرسه علوی به شیوه محاکمه های صحرائی به رخ کشاند و این شیوه حکمرانی فاشیستی در زیر هلهله های شادی انقلاب مردم، توجه  و تعمق کافی به دنبال نداشت. حاکمیت سیاسی سربرون آورده از انقلاب شکست خورده مردم که در برابر سئوال «فاشیسم، کابوس یا واقعیت» واقعیت فاشیسم اسلامی را بر جامعه حاکم گردانده بود، از همان ابتدا فضائی را بر جامعه حاکم کرد که شاملوی بزرگ، هوشیارانه آن را  در ۳۱ تیرِ ۱۳۵۸ به تصویر کشانده بود:

 

آنك قصابانند

بر گذرگاه ها مستقر

با كنده و ساتوري خون آلود

ادامهٔ مطلب »

Advertisements

بیانیه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در اعتراض به حکم قضایی علیه محمد حبیبی

گویی قاضی این حکم را صادر نموده که به جامعه هشدار دهد که اگر کسی دنبال حق و عدالت باشد نصیبش زندان و شلاق است و به مردم ستمدیده و عاصی بخاطر فساد و گرانی بگوید ما با دزدان و اختلاسگران کاری نداریم و تنها به دنبال به حبس کشیدن انسان های آزادی خواه و عدالت طلب به ویژه معلمان هستیم.

نود روز از بازداشت غیرقانونی و همراه با خشونت  محمد حبیبی ، عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان استان تهران می گذرد. بازداشتی که بهت و حیرت جامعه و معلمان را در پی داشت و وجدان های بیدار یکی پس از دیگری این حرکت غیرقانونی را محکوم نمودند.

از روز بیستم اردیبهشت ماه و از نحوه بازداشت و سیر پرونده  تا مکان بازداشت و نگهداری  محمد حبیبی ، مشخص بود که اراده ای فراقانونی می خواهد روندٍ دادرسی را بصورت غیرقانونی بر این معلم زندانی تحمیل کند.  فک_وثیقه و درخواست انتقال وی به صورت غیرقانونی به #زندان_تهران_بزرگ توسط  ضابط_قضایی، اطلاعات سپاه، نمونه های نقض دادرسیٍ عادلانه است و در تضاد آشکار با حقوق متهم است. اما این تمام ماجرا نیست. ممانعت از درمان و عدم برخورداری از خدمات پزشکی ضروری و وضعیت اسفناک  زندان_تهران_بزرگ بعد دیگری از فاجعه ای است که ممکن است در صورت ادامه روند کنونی رخ دهد. ادامهٔ مطلب »

صفحه آخر مهدی فلاحتی – گور اعدام شدگان دهه ۶۰ در باغچه خانه ها – پرده آخر – ۱۹ آبان ماه ۹۶

نامه آتنا دائمی از زندان: برگ برگ تاریخ این سرزمین را با دادخواهی به ثبت برسانیم

عبدالرضا در ۱۷ سالگی و در سال ۵۹ بازداشت و به سه سال زندان محکوم شد، اما تا سال ۶۷ و اضافه تر از حکم صادره، در واقع بدون حکم در زندان ماند و سپس اعدام شد و جز ساکی از لباس‌های خونی هیچ چیز به خانواده وی داده نشد حتی آدرس و نشانی از محل دفن. علیرضا در ۱۷ شهریور ۶۰ بازداشت و ۲۸ شهریور ۶۰ در کمتر از ۲۰ روز به طرز نامعلومی کشته شد.
در مراسم شب هفتم کشته شدن ایشان مادرشان “گرجی شیری پور” و خواهرشان رقیه بازداشت شدند.

در پی پذیرش شکایت مریم اکبری منفرد توسط گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل درباره رسیدگی به پرونده برادر و خواهرش که در کشتار سال ۶۷ اعدام شده اند، آتنا دائمی، کنشگر مدنی محبوس در زندان اوین با نگارش نامه ای سرگشاده واکنش نشان داده است. خانم دائمی این پذیرش را موفقیتی ارزنده توصیف کرده و اظهار امیدواری کرده است این راه توسط سایر قربانیان نقض حقوق بشر در ایران نیز پیموده شود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادخواهی مریم اکبری منفرد درباره قتل اعضای خانواده اش که از فعالان سیاسی بودند سرانجام با پذیرش شکایت او توسط گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل به موفقیت رسید. این مسئله تحولی روشن در امر پیگیری عاملان قتل عام های زندانیان سیاسی در دهه شصت در ایران محسوب می شود.  ادامهٔ مطلب »

میزگرد تلویزیون راه کارگر : گفتگوی امیرجواهری با رفقا امیررضا رضایی ، مژده ارسی و محمود خلیلی در ارزیابی ازهفتمین گردهمآیی سراسری در باره کشتارزندانیان سیاسی در ایران

 

گرامی باد یاد جاودان نام آوران قتل عام شصت و هفت ! – رضا رئیس دانا

كشتار زندانيان سياسي در تابستان خونين 67 و گورهاي دسته جمعي در مشهد

كشتار زندانيان سياسي در تابستان خونين 67 و گورهاي دسته جمعي در مشهد

هاشم خواستار، زنداني سياسي سابق و فعال صنفي معلمان، در گفتگو با راديو ندا با اشاره به وجود گور دسته جمعي در سه منطقه مشهد و با بيان اينكه » جنايت كشتار زندانيان سياسي در تابستان 67 از هولوكاست كشتار يهوديان در آلمان و از قتلعام مردم هرات و نيشابور توسط چنگيزخان بدتر بود» ، گفت : » تاريخ قضاوت خودش را خواهد كرد! ». وي طي شكايتي به دبيركل سازمان ملل » محاكمه آمران و عاملان كشتار زندانيان سياسي (حتي كساني كه مرده اند)» را در دادگاهي عادلانه درخواست كرده است!

گوش كردن فايل صوتي با مديا پلير

گوش كردن فايل صوتي با ريل پلير

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: