جایگاه و توان چپ

اگر چپ را توانِ پراتیکی و نهادینِ واقعا موجودِ گرایش ضدسرمایه‌دارانه‌ی جنبش اجتماعیِ کنونی بدانیم که در راستای تحقق هدف‌هایش، ظرفیتِ از میان برداشتن موانع سیاسی سد راه خود را دارد، آن‌گاه چپ، جایگاهی استوار و نقشی تعیین‌کننده در آینده‌ی سیاسی ایران خواهد داشت، حتی در چشم‌اندازی کوتاه مدت.

درست است که آن‌چه «چپ» نامیده می‌شود در جنبش کنونی نقش تعیین‌کننده‌ای ندارد؛ نمی‌تواند داشته‌باشد. درست است که این «چپ»، کم‌توان است و در ابعادی به بزرگی دستگاه مختصات شرایط سیاسیِ کنونیِ جامعه‌ی امروزِ ایران و دگرگونی‌ها و چشم‌اندازهای ـ دست‌کم، کوتاه‌مدت ـ آن، حضوری آشکار و مؤثر ندارد.

منظور از چپ، دیدگاه، چشم‌انداز و پروژه‌ای سیاسی است که جامعه‌ای عاری از سلطه و استثمار را ورای جامعه‌ی بورژوایی و شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری ضروری و ممکن می‌داند و خود را در مبارزه‌ی نیروهای اجتماعی و سیاسی‌ای که توان و خواستِ براندازیِ روابط سلطه و استثمار و برپایی چنان جامعه‌ای را دارند، شریک می‌داند. گزینش‌ها و راهکارها و نگاهی که گرایش‌های گوناگون درون این چپ از شیوه‌ی مبارزه، راه‌ها و بیراهه‌های آن، کوتاهی و درازی یا سهولت و دشواری راه و نیز تصویر و تصوری که از آن جامعه‌ی آینده دارند، مانع از اطلاق عنوان «چپ» به آنها نیست. می‌دانیم که عنوان و واژه‌ی «چپ» به‌خودی خود، حد و مرزهای سیاسی دقیقی را روشن نمی‌کند و تعریف نادقیق فوق نیز، فقط برای روشن کردنِ علل و مصداق اطلاق ماست. ادامهٔ مطلب »

ایران، چپ را فرامی خواند! به یاد جانبازی های نسل سیاهکل گفتگوی رادیو پیام آزادی در جمعه۲۰ بهمن ۱٣۹۶ – ۹ فوريه ۲۰۱٨ با محمد رضا شالگونی

ایران، چپ را فرامی خواند!
به یاد جانبازی های نسل سیاهکل
گفتگوی رادیو پیام آزادی در جمعه۲۰ بهمن ۱٣۹۶ – ۹ فوريه ۲۰۱٨ با
محمد رضا شالگونی

ویدا موحد ها، نرگس حسینی ها هستند که انقلاب ایران را رهبری می کنند. در مقابلشان سر تعظیم فرود می آوریم. آمدن چپ محتوم نیست. چپ باید خود را برای تحولات بزرگ آماده کند. سنگر بندی توده ای درمیان مردم محروم و پیوند خوردن با آنان وتجدید آرایش در چپ. ما باید تجارب جنبش کمونیستی ، جنبش کارگری و جنبش سوسیالیستی را بیاموزیم. خیزش دی را باید جدی بگیریم. نام فدائی گویای سرسپردگی به مردم ، سازش ناپذیری درمقابل دیکتاتوری و ازخود گذشتگی دردفاع از مردم وحاکمیت آنان است . گویای ،خود را وقف آرمان های مردم نمودن ، مبارزه برای آزادی ، مبارزه برای سوسیالیسم و استقلال کشوربود که هیچگاه نمی توان آنها را فراموش کرد. بعد از انقلاب متاسفانه بخش بزرگی از این سازمان به منطق فدائی پشت کردند. نمی توان هم فدائی بود و هم با تاریک اندیشی ایی که برمی خاست کنار آمد.

طبقات وطبقه کارگر درجهان سرمایه داری قسمت اول گفتگو ی فرامرز رفیعی از تلویزیون دریچه با محمدرضا شالگونی

زندگینامه احمد نوین در کشاکش زندگی و اشاراتی به وقایع آن دوران

سخنرانی حسن حسام ، روبن مارکاریان و یدی شیشوانی در نشست ۲۳ اکتبر اتحاد نیروهای چپ

گزارش تلویزیون برابری از نشست پالتاکی «شورای نمایندگان اتحاد نیروهای چپ و کمونیست ایران» در تاریخ یکشنبه ۲۳ اکتبر ۲۰۱۶ درباره «موقعیت کنونی، فرصتها و موانع همکاری نیروهای چپ و کمونیست». سخنرانان: حسن حسام از سازمان راه کارگر – روبن مارکاریان از سازمان کارگران انقلابی (راه کارگر) و یدی شیشوانی از سازمان اتحاد فدائیان کمونیست

این کشته ها را انکار می کنند!

حکومت اسلامی یک گام به عقب نشسته، کشتار سال ۶۷ را گردن گرفته و در سنگر دوم کمین کرده است. نام این سنگر «منافقین خلق» است. کشتار را به بهانه ی آن توجیه می کنند. در این توجیه واقعیت دیگری را پنهان می کنند. کشتار صدها زندانی سیاسی چپ. اسامی برخی کشته شدگانی را که همجنان انکار می شوند، در این جا ببیند ...

حکومت اسلامی یک گام به عقب نشسته، کشتار سال ۶۷ را گردن گرفته و در سنگر دوم کمین کرده است. نام این سنگر «منافقین خلق» است. کشتار را به بهانه ی آن توجیه می کنند. در این توجیه واقعیت دیگری را پنهان می کنند. کشتار صدها زندانی سیاسی چپ. اسامی برخی کشته شدگانی را که همجنان انکار می شوند، در این جا ببیند …

 اخبار روز – حکومت زبان به اعتراف گشوده است. بعد از 28 سال، به قتل عام گسترده در زندان های سیاسی ایران اعتراف می کنند. این اعتراف، هر چند با قیافه ای حق به جانب و مصمم صورت می گیرد، و با توجیهات کثیف از جنس همان اعدام ها همراه است، اما همانند حباب بر آب است. هیچ کس در قتل عام هزاران زندانی سیاسی دست بسته، حق را به جانب قاتلین و اعدام کنندگان نخواهد داد.
حکومت اسلامی یک گام به عقب نشسته و کشتار سال 67 را گردن گرفته و در سنگر دوم کمین کرده است. نام این سنگر «منافقین خلق» است. می کوشند با توسل به سیاست های سازمان مجاهدین کشتارها را توجیه کنند. آن ها در این توجیهات واقعیت دیگری را پنهان می کنند. کشتار صدها زندانی سیاسی چپ. نامی از آن ها نمی برند زیرا نمی توان حتی با توجیهات امروز حکومتی ها اعدام آن ها را – که ربطی به «سیاست منافقین» نداشت، مشروع جلوه داد.
این سنگر نیز فرو خواهد ریخت. ادامهٔ مطلب »

حق رای عمومی و رابطه آن با دولت کارگری، مناظره آرش کمانگر و حسن بهزاد در پالتاک

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: