بیانیه کانون نویسندگان ایران:ابلاغ اجرای حکم زندان سه عضو کانون نویسندگان ایران را محکوم می کنیم

کانون نویسندگان ایران صدور چنین حکم ها و ابلاغیه هایی را محکوم می کند و از همه ی آزادی خواهان و نهادهای مدافع حقوق بشر انتظار دارد به ظلمی چنین آشکار اعتراض کنند .
 کانون نویسندگان ایران خواستار لغو حکم های صادرشده علیه این سه نویسنده ، ابطال ابلاغیه های اخیر و بازگرداندن  همه ی زندانیان ، به ویژه زندانیان سیاسی و عقیدتی که زیر فشار مضاعف هستند ، به آغوش خانواده های آنان است تا از بروز فاجعه ای جبران ناپذیر در زندان های کشور ، جلوگیری شود.

در شرایطی که شیوع ویروس کرونا کشور ما را در بحرانی عمیق و فاجعه بار فروبرده است ، شعبه‌ی یک اجرای احکام دادسرای شهید مقدسی در تاریخ بیستم اسفند ۱۳۹۸ با فرستادن ابلاغیه‌های جداگانه ، سه نویسنده ی عضو کانون نویسندگان ایران ، رضا خندان (مهابادی) ، بکتاش آبتین و کیوان باژن رابرای اجرای حکم مجموعا پانزده سال و شش ماه زندان فراخوانده است. در این ابلاغیه ها به این سه نویسنده از تاریخ ابلاغ حکم (بیستم اسفند ) پنج روز مهلت داده شده است که خود را به شعبه ی یکم اجرای احکام واقع در اوین معرفی کنند .

عزم دستگاه قضایی برای زندانی کردن این سه نویسنده ، در این مقطع زمانی که ویروس کرونا به شدت در حال گسترش و قربانی گرفتن است ، آیا معنایی جز این دارد که مسئولین امنیتی و قضایی می خواهند منتقدین خود را به قربانگاه بفرستند ؟  صدور چنین حکم ها و ابلاغیه هایی در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی نشانه ای آشکار از پایبند نبودن این دستگاه به بدیهی ترین معیارهای اخلاقی و ابتدایی ترین موازین حقوق بشر است . زندانی کردن این سه نویسنده در شرایطی که هم اکنون ویروس کرونا سلامت و جان صدها زندانی را تهدید می کند و هرآینه ممکن است به فاجعه ای انسانی منجر شود ، اقدامی جنایتکارانه است که وجدان بیدار جامعه در برابر آن سکوت نخواهد کرد . رضا خندان (مهابادی) و بکتاش آبتین دو عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران هریک به شش سال  و کیوان باژن عضو پیشین هیئت دبیران این کانون به سه سال و شش ماه زندان محکوم شده اند . ادامهٔ مطلب »

من سهیل عربی هستم که از اعماق زندانهای مخوف حکومت اسلامی با شما حرف میزنم

من از طرف صدها و صدها زندانی سیاسی و زندانیان عادی با شما حرف میزنم که انتظار دارند دنیا در این شرایط به داد آنها برسد.
ابراهیم رئیسی مسئول قوه قضاییه حکومت اسلامی تا کنون زیر فشارها کمی عقب نشینی کرده و به تعدادی از زندانیان مالی و عادی مرخصی داده اما باید این حکومت تحت فشار قرار بگیرد به کسانی چون من و یا آتنا دائمی و یا جعفر عظیم زاده و کسانی که به اصطلاح حکومت، اتهام امنیتی دارند، نیز فورا مرخصی بدهند.
با تشکر سهیل عربی زندانی سیاسی و آتئیست

به سازمانهای آتئیست و سکولار در سراسر جهان، به مدافعین حقوق انسانی و جامعه بین المللی

من سهیل عربی هستم که از اعماق زندانهای مخوف حکومت اسلامی با شما حرف میزنم، در سال ١٣٩٢ شش سال قبل دستگیر شدم، چرا که در وبلاگ و فیس بوک خودم اسلام و مذهب را نقد میکردم، حکومت اسلامی مرا به اتهام توهین به پیغمبر و خدا و خامنه ای و حداد عادل ، به اعدام محکوم کرد و اگر تا امروز زنده هستم، بدلیل اعتراضات بین المللی، اعتراض شما سازمانهای آتئیست و مدافع حقوق انسان و مخالف اعدام ، و اعتراض در داخل ایران بوده است.
امروز اما مجددا به شما متوسل میشوم، چرا که کرونا در ایران بیداد میکند و در زندانها نیز کم کم پیدا شده و جان همه ما در خطر فوری و جدی است.
همه شما شاید تصویرتان از زندان طبق استانداردهای بین المللی است، ، نه در اینجا زندان آخر جهنم است. در اینجا زندانی برده حاکمین است و با او رفتاری بشدت وحشیانه و غیر انسانی دارند. زندان محل اعدام و یا قتل عامدانه هزاران زندانی است. اعدام با طناب دار و همچنین قتل بر اثر بی دارویی و شکنجه و شرایط افتضاح بهداشتی و … و اکنون خطر کرونا و قتل عمد دهها و یا شاید صدها نفر بر اثر این بیماری و نبود امکانات . من میخواهم در این شرایط از شما بخواهم بلند شوید و به هر طریق ممکن به این حکومت فشار بیاورید، ما را حداقل برای مدتی به مرخصی بفرستد ، تا این بار به دست کرونا به قتل نرسیم. ادامهٔ مطلب »

سپیده قلیان:درحال حاضرسپیده فرهان درزندان حتی نمی‌تواند راه برود.

سپیده متولد سال ۱۳۷۰ و ساکن تهران‌ است. در تجمعات خیابان انقلاب در دی ماه ۹۶ بازداشت می‌شود و پس از ۴۷ روز با وثیقه ۲۵۰ از بند ۲۰۹ زندان اوین آزاد می‌شود. او دانشجوی دوره‌ی کارشناسی گرافیک است و در کرج تحصیل می‌کرد. وقتی من با مادر سپیده فرهان صحبت کردم که آیا مرخصی‌ای برای شیوع ویروس کرونا به او داده‌اند، در پاسخ به من گفت که با درخواست مرخصی‌اش موافقت نشده است».

سپیده قلیان با بیان اینکه در حال حاضر سپیده فرهان در زندان حتی نمی‌تواند راه برود، گفت: او روز دوشنبه هفته‌ی گذشته با من تماس گرفت و از درد پای خود گفت که حتی نمی‌تواند راه برود، به بهداری اوین رفته‌ و از آنجا با تاخیر او را به بیمارستان منتقل کرده‌اند.

سپیده قلیان در گفت‌وگو با انصاف نیوز می‌گوید: پس از عکسبرداری به او گفته‌اند حتما باید آتل ببندی و پس از تماس با خانواده‌اش، مادر او آتلی را در زندان به او تحویل داد و اما دوباره وقتی سپیده در روز چهارشنبه با من تماس گرفت و گفت حتی با آتل هم‌ نمی‌توانم راه بروم.

او درباره‌ی پرونده‌ی سپیده فراهان گفت: ادامهٔ مطلب »

دادگاه گروه ستاره سرخ

دادگاه گروه ستاره سرخ

دوازده زندانی سیاسی زن زندان اوین: تحریم و نفی انتخابات پیمان مردم ایران با شهدا به ویژه شهدای قیام اخیر است

آینده هیچ گاه از آن تسلیم طلبان و سازشکاران نبوده و نخواهد بود. همه مدافعان حاکمیت اسلامی قداره بندان و قلم زنان و ماموران حکومتی، آنها که سر خم می‌کنند و ناحق را می‌پذیرند ادامه همین حاکمیت‌اند و مذموم و باطل؛ چه آنها که در خبرگان رهبری جلوس فرموده‌اند و چه آنها که در مجلس به ظاهر ملی!
برماست که انتخاباتشان را برای خودشان بگذاریم و در میدان واقعی انتخابات مردمی باقی بمانیم. هرکسی که پای صندوق‌های رای می‌رود اثر انگشتش بر روی ماشه‌ی اسلحه‌ای که به سمت جوانان انقلابی شلیک می‌شود ثبت خواهد شد و نشان تاییدی بر نظام حاکم و جنایاتش می‌باشد. تحریم و نفی انتخابات پیمان مردم ایران با شهدا به ویژه شهدای قیام اخیر است.

متن کامل بیانیه به شرح زیر است:

۴۱ سال است که با تکرار کلمه ” انتخابات” سعی دارند حکومت سراسر استبدادی‌شان را دموکراتیک نشان دهند. حال آنکه از همان روزهای نخست، آزادی مردم و درپی‌اش آرای آنها به یغما رفت.
از همان روز که به جای مجلس موسسان با انتخابات آزاد مردم ایران، مجلس خبرگان برای تشکیل و حفاظت از سلطنت مطلقه‌ی دینی (ولایت فقیه) شکل گرفت حق حاکمیت و انتخاب مردم ایران غصب شد و به سرقت رفت. مجلس شورای اسلامی نیز که با حذف پیشین همه گروههای سیاسی به جز حلقه تنگ هوادارن تام حاکمیت مستبد، شکل گرفت و هر سال این حلقه‌ی راه یابندگان بدان تنگ تر شد و حتی به خودزنی رسید (چنانکه هم اکنون نیز شاهدیم) نه نهادی دموکراتیک بلکه عنصری سراسر ضد مردمی و تمام و کمال در خدمت حاکمیت است و غیر از آن هیچ مصرفی ندارد. چنانچه عموم مصوبات آن طی سالها گواهی میدهد. ادامهٔ مطلب »

محمدرضا شالگونی پیامدهای کشته‌شدن قاسم سلیمانی: توده‌های انقلابی به‌میدان باز‌خواهند‌گشت

درس محمد حبیبی و یارانش: نافرمانی مدنی در اوین

بزرگ ترین تجلیل از محمد حبیبی و یارانش توده ای کردن نافرمانی مدنی ایشان و همراهانش از زندان اوین در سراسر جامعه است. به قول نیما یوشیج بزرگ :« درآن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سروکوهی دام»، و در واقع در آن لحظه پرشکوه تبدیل ایده به نیروی مادی است که محمد حبیبی در اقدام و عمل مستقل اراده های آگاه تکثیر و ماندگار می شود و هیچ تجلیلی بزرگ تر و رهایی بخش تر از بازتکثیر اراده های آگاه سازمان یافته وجود ندارد.
خلاصه کلام این است: درس محمد حبیبی و همرزمانش را فراگیر کنیم. نافرمانی مدنی را توده ای و سراسری کنیم.

اردوی کار: مصادف با آغاز سال نو میلادی 600 روز از اسارت محمد حبیبی و هشتاد و سه روز از نافرمانی مدنی #محمد_حبیبی  #فرهاد_میثمی  #برزان_محمدي  و #مهدي_مسكين_نواز  در اعتراض به تضییع حقوق زندانیان در اوین می گذرد.

در تقدیر و گرامی داشت مبارزانی چون محمد حبیبی، گاهی از ایشان به عنوان «معلم رهایی» یاد می کنند اما چیستی مسیر رهایی این معلم آگاه کمتر در کانون توجه قرار گرفته و تحلیل و ارزیابی شده و تعمیم یافته است؛ آن هم در حالی که نافرمانی مدنی یکی از ارکان اساسی پیشروی جنبش مطالباتی و پیکار سیاسی برای رهایی است. نافرمانی مدنی که محمد حبیبی در اوین در پیش گرفته، به عنوان راهکاری برای بیرون زندان، از این ظرفیت برخوردار است که:

با توزیع گسترده هزینه های انسانی و مالی اعتراض و کاستن از شدت و ضربه آن و از این طریق تحمل پذیرتر کردنش برای توده وسیعی از مطالبه گران، دامنه جنبش مطالباتی را گسترش داده و فراگیرتر کند و با همین فراگیرسازی قدرت موثر بازدارنده ای را در برابر تعرض حاکمیت به سطح معیشت، دستمزد، همچنین کل حقوق و آزادی های دمکراتیک به میدان جنبش مطالباتی وارد سازد ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: