دادگاه گروه ستاره سرخ

دادگاه گروه ستاره سرخ

دوازده زندانی سیاسی زن زندان اوین: تحریم و نفی انتخابات پیمان مردم ایران با شهدا به ویژه شهدای قیام اخیر است

آینده هیچ گاه از آن تسلیم طلبان و سازشکاران نبوده و نخواهد بود. همه مدافعان حاکمیت اسلامی قداره بندان و قلم زنان و ماموران حکومتی، آنها که سر خم می‌کنند و ناحق را می‌پذیرند ادامه همین حاکمیت‌اند و مذموم و باطل؛ چه آنها که در خبرگان رهبری جلوس فرموده‌اند و چه آنها که در مجلس به ظاهر ملی!
برماست که انتخاباتشان را برای خودشان بگذاریم و در میدان واقعی انتخابات مردمی باقی بمانیم. هرکسی که پای صندوق‌های رای می‌رود اثر انگشتش بر روی ماشه‌ی اسلحه‌ای که به سمت جوانان انقلابی شلیک می‌شود ثبت خواهد شد و نشان تاییدی بر نظام حاکم و جنایاتش می‌باشد. تحریم و نفی انتخابات پیمان مردم ایران با شهدا به ویژه شهدای قیام اخیر است.

متن کامل بیانیه به شرح زیر است:

۴۱ سال است که با تکرار کلمه ” انتخابات” سعی دارند حکومت سراسر استبدادی‌شان را دموکراتیک نشان دهند. حال آنکه از همان روزهای نخست، آزادی مردم و درپی‌اش آرای آنها به یغما رفت.
از همان روز که به جای مجلس موسسان با انتخابات آزاد مردم ایران، مجلس خبرگان برای تشکیل و حفاظت از سلطنت مطلقه‌ی دینی (ولایت فقیه) شکل گرفت حق حاکمیت و انتخاب مردم ایران غصب شد و به سرقت رفت. مجلس شورای اسلامی نیز که با حذف پیشین همه گروههای سیاسی به جز حلقه تنگ هوادارن تام حاکمیت مستبد، شکل گرفت و هر سال این حلقه‌ی راه یابندگان بدان تنگ تر شد و حتی به خودزنی رسید (چنانکه هم اکنون نیز شاهدیم) نه نهادی دموکراتیک بلکه عنصری سراسر ضد مردمی و تمام و کمال در خدمت حاکمیت است و غیر از آن هیچ مصرفی ندارد. چنانچه عموم مصوبات آن طی سالها گواهی میدهد. ادامهٔ مطلب »

محمدرضا شالگونی پیامدهای کشته‌شدن قاسم سلیمانی: توده‌های انقلابی به‌میدان باز‌خواهند‌گشت

درس محمد حبیبی و یارانش: نافرمانی مدنی در اوین

بزرگ ترین تجلیل از محمد حبیبی و یارانش توده ای کردن نافرمانی مدنی ایشان و همراهانش از زندان اوین در سراسر جامعه است. به قول نیما یوشیج بزرگ :« درآن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سروکوهی دام»، و در واقع در آن لحظه پرشکوه تبدیل ایده به نیروی مادی است که محمد حبیبی در اقدام و عمل مستقل اراده های آگاه تکثیر و ماندگار می شود و هیچ تجلیلی بزرگ تر و رهایی بخش تر از بازتکثیر اراده های آگاه سازمان یافته وجود ندارد.
خلاصه کلام این است: درس محمد حبیبی و همرزمانش را فراگیر کنیم. نافرمانی مدنی را توده ای و سراسری کنیم.

اردوی کار: مصادف با آغاز سال نو میلادی 600 روز از اسارت محمد حبیبی و هشتاد و سه روز از نافرمانی مدنی #محمد_حبیبی  #فرهاد_میثمی  #برزان_محمدي  و #مهدي_مسكين_نواز  در اعتراض به تضییع حقوق زندانیان در اوین می گذرد.

در تقدیر و گرامی داشت مبارزانی چون محمد حبیبی، گاهی از ایشان به عنوان «معلم رهایی» یاد می کنند اما چیستی مسیر رهایی این معلم آگاه کمتر در کانون توجه قرار گرفته و تحلیل و ارزیابی شده و تعمیم یافته است؛ آن هم در حالی که نافرمانی مدنی یکی از ارکان اساسی پیشروی جنبش مطالباتی و پیکار سیاسی برای رهایی است. نافرمانی مدنی که محمد حبیبی در اوین در پیش گرفته، به عنوان راهکاری برای بیرون زندان، از این ظرفیت برخوردار است که:

با توزیع گسترده هزینه های انسانی و مالی اعتراض و کاستن از شدت و ضربه آن و از این طریق تحمل پذیرتر کردنش برای توده وسیعی از مطالبه گران، دامنه جنبش مطالباتی را گسترش داده و فراگیرتر کند و با همین فراگیرسازی قدرت موثر بازدارنده ای را در برابر تعرض حاکمیت به سطح معیشت، دستمزد، همچنین کل حقوق و آزادی های دمکراتیک به میدان جنبش مطالباتی وارد سازد ادامهٔ مطلب »

یاشار دارالشفاء روشنفکر انسان باور سوسیالیست ایرانی کجاست؟

یاشار دارالشفاء
روشنفکر انسان باور سوسیالیست ایرانی کجاست؟

دارالشفاء یک فعال روشنفکر انسان باور  منحصر بفرد است که از جزم اندیشی، ناسیونالیسم و زن ستیزی  بسیاری ازاعضای  نسل های پیشین  ایرانیان سوسیالیست گُسسته است. سهم او در اندیشه و مبارزات رهایی بخش در این مرحله حساس در تاریخ ایران بسیار ضروریست.  ما از سوسیالیست ها در  سراسر جهان می خواهیم که دستگیری این فعال روشنفکر شجاع را  به اطلاع عموم  برسانند، خواهان آشکار شدن محل نگهداری  او شوند، دولت ایران را موظف به پاسخگویی بدانند  و خواهان آزادی فوری او شوند.

متن کامل همراه با امضاهای اولیه در این پیوند:

https://www.allianceofmesocialists.org/petition-where-is-iranian-socialist-humanist-intellectual-yashar-darolshafa/

اگر خواهان  افزودن نام تان به فهرست امضاء کنندگان هستید لطفاً  از طریق ایمیل زیر اطلاع دهید:

info@allianceofmesocialists.org

۲۱ دسامبر ۲۰۱۹

امیر جواهری لنگرودی:نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم؛ دوباره می آییم!

دراین میان باید تنها امیدمان به آتشفشانی ازهمبستگی و تشکل یابی ازپایین جامعه باشد که واقعا اگر فوران کند، می سوزاند و ذوب می کند. پیشروی جنبش اعتراضی ما ازدی ماه۹۶به این سونشان داد که قراروآرام ندارد. چنانچه نظام راه پیشروی هزاران هزارچهره شناخته شده فعالان عرصه اجتماعی را سد کنند وبه زندان بکشانندشان، باز نمی توانند جلوی خاموشی کوه آتشفشان رابگیرید. نگذاریم خون این عزیزان دستمایه بازی های سیاسی جنایتکاران و فرصت طلبان شود. نگذاریم روی جوی خون شهدای جنبش گرسنگان، شکم سیران به موج سواری بپردازند.

آنچه امروزدربرابرما است؛بیانیه جمعی ازمادران وبستگان قربانیان سرکوب‌ها درجمهوری اسلامی ایران که روزجمعه ۲۲ آذر(۱۳ دسامبر) منتشرشد،آمده است: « آخرین مورد اعتراضات مردم ایران دراواخر آبان ماه ۱۳۹۸ بود که در اعتراض به بالا رفتن قیمت بنزین شکل گرفت و مردم جان به لب رسیده که خواهان آزادی و پایان دادن به فقر و تبعیض و بی‌عدالتی هستند، اعتراض‌شان را درشهرهای مختلف ایران در خیابان‌ها نشان دادند. فرزندان ما درایران برای برخورداری ازآزادی وزندگی انسانی به خیابان می‌آیند وتوسط نیروهای حکومتی به قتل می‌رسند….» درادامه این بیانیه آمده است: «ما مادران ساکت نمی‌نشینیم. ما مادران وخانواده‌های داغدیده که درطی ۴۰ سال فرزندان‌مان، جان خود را درراه آزادی و برقراری عدالت ازدست داده‌اند، ازمردم شریف و آزاده ایران و جامعه بین‌المللی می‌خواهیم که روز ۵ دی‌ماه (۲۶ دسامبر) مصادف با چهلمین روز کشته شدن  فرزندان‌مان را، روز بین‌المللی ادای احترام به قربانیان آبان‌ماه اعلام‌ کرده و با برگزاری مراسم یادبود، یک دقیقه سکوت کنیم. یا به هرطریق که می‌توانیم یاد عزیزان‌مان را گرامی داشته و این جنایات را محکوم کنیم.» (۱)

وجب به وجب خیزش پرقدرت توده عظیم درون جامعه ما درآبان ماه ۹۸ازنقطه ای به نقطه دیگررد واثرخود رابرای عمق یافتگی مطالبات اجتماعی بجا گذاشت.جنایتکاران جمهوری اسلامی » حافظان» امنیت ثروت وقدرت درجامعه،با گلوله،ساچمه ،گازاشک آور، اززمین وسواربرهیلی کوپترازمسیرپروازهوایی هم کُشتند وتازه امروزجنازه های تازه ای ازفرزندان ما را ازدرون رودخانه ها، سدها درکردستان واهواز،ازآب به بیرون کشیده می شود! ادامهٔ مطلب »

اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) جان دراویش زندانی در خطر است! زندانی سیاسی آزاد باید گردد!


اما جدا از مبارزه بی امان برای پایان دادن به حاکمیت دین بر دولت در ایران، در شرایط کنونی که جان ۱۴درویش در زندان های جمهوری اسلامی در خطر است، باید صدای آنها باشیم. نباید گذاشت استبداد خشن دینی با نفرت بی حد و حصری که از دگراندیشان و دراویش دارد، مرگ خاموش آن ها را رقم بزند. حاکمیت مستبد ولایت فقیه در جریان خیزش شکوهمند آبان ماه ۹۸ نشان داد که همچنان از شقاوت و قساوتی برخوردار است که در دهۀ ۶۰ و قتل عام زندانیان سیاسی در ۶۷ برخودار بود. اما این بار با مردمی به پاخاسته روبروست. به قول سپیده قلیان که در باره احکام زندان خودش و دیگر فعالان پرونده هفت تپه و اول ماه مه در پست اینستاگرامی اش خطاب به حاکمان نوشت:« عجالتا به شما یادآور می شوم که آبان ماه نشان داده که نسل های بعد با زبان دیگری با شما سخن خواهند گفت». با زبان همبستگی، سازمانیافتگی بیشتر، بسیج گسترده تر توده ای و مقاومت فشرده تر بخش های گوناگون جامعه برای ساختن ایرانی بر ستون های آزادی، دمکراسی، برابری و همبستگی انسانی.

با گذشت ۴۴ روز از اعتصاب غذای ۱۴ درویش زندانی که همچنان بر خواسته های خود پای می فشارند، جان آنها در  معرض خطر جدی قرار گرفته است. اعتصاب غذای دراویش زندانی که در ابتدا با اعتصاب ۶۹ مرد در زندان بزرگ تهران  و ۳ زن در بند زنان زندان اوین آغاز شده بود، روی خواست های رفع کامل فشارها و محدودیت های امنیتی قطب دراویش، نورعلی تابنده، و بازگشائی حسینیه ها و مجالس درویشی تاکید داشت. در این مدت فشارهای گسترده ای بر اعتصابیون اعمال شده؛ برخی از آن ها را از این زندان به آن زندان منتقل کرده اند و برای وارد آوردن فشار روحی بر آنها، خبرهای جعلی پیرامون وضعیت جسمی نورعلی تابنده و حتی مرگ وی انتشار داده اند. علیرغم همه این فشارهای غیرانسانی، ۱۴ تن از آنها؛ محمد شریفی مقدم، رضا انتصاری، سینا انتصاری، احمد ایرانیخواه، سعید دوراندیش، صالح الدین مرادی، مرتضی کنگرلو، سید مصطفی میرمحمدی، مصطفی عبدی، سخاوت سلیمی، سعید سلطانپور، جواد خمیس آبادی، شهرام مقدسی و مجید رشیدی هنوز به اعتصاب غذای خود ادامه می دهند و بر خواست های خود پای می فشارند.  از میان آنها، وضعیت جسمانی محمد شریفی مقدم، فعال صنفی دانشگاه شریف، احمدایرانی‌خواه و رضاانتصاری به وخامت گرائیده و جان آنها در خطر جدی است. ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: