چپ و مساله ملی در پرتو تحولات مساله کرد در خاورمیانه – روبن مارکاریان

پيام مديريت كانتون كوباني به مناسبت روز جهاني كارگر

پيام مديريت كانتون كوباني به مناسبت روز جهاني كارگر

پيام مديريت كانتون كوباني به مناسبت روز جهاني كارگر

رفقاي كارگر ! تشكل‌ها! سنديكاها! و اتحاديه‌هاي كارگري!

درودهاي گرم ما كارگران و زحمتكشان كانتون كوباني، شهر مقاومت انقلابی، در 1مي، روز گراميداشت مبارزات و مقاومت كارگران در مقابل ظلم و سركوب و استثمار را .پذیرا باشید

انقلاب خلق‌هاي روژئاوا، نقطه عزيمتي تاريخي در مبارزات كارگران و ستم‌كشان خاورميانه و جهان براي بازپس‌گيري اقتدار سياسي و انقلاب زنان, جوانان، کارگران و زحمتکشان برای بنيان نهادن نظمي نوين بر مبناي انتقال قدرت به مردم به عنوان صاحبان اصلي آن بود. همچنان كه مقاومت كوباني در برابر تروريست‌هاي داعش و حاميان بين‌المللي آن، نه تنها مقاومت ما برای حفظ شرافت و حیات انسانی مردممان, که مقاومت زحمتكشان براي حفظ دستاوردهاي انقلاب و سيستم خودمديريتي دموكراتيك است، كه بر اساس حذف نهادهاي سلسله‌مراتبی و بر مبنای دموكراسي راديكال شكل گرفته است.

ادامهٔ مطلب »

صد سال از اولین و بزرگترین نسل کشی تاریخ مدرن جهان گذشت!علامیه سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)

در صدمین سالگرد اولین نسل کشی تاریخ مدرن، یاد همه قربانیان بی گناه این فاجعۀ  بزرگ انسانی و همه قربانیان  نسل کشی های پس از آن را گرامی می داریم و همراه همه نیروهای چپ، آزادی خواه و مترقی، پیکارمان را به قول "مانیفست کمونیست" برای "جامعه ای که در آن شکوفائی آزاد هر فرد شرط شکوفائی آزاد همگان باشد" ، پی می گیریم.

در صدمین سالگرد اولین نسل کشی تاریخ مدرن، یاد همه قربانیان بی گناه این فاجعۀ بزرگ انسانی و همه قربانیان نسل کشی های پس از آن را گرامی می داریم و همراه همه نیروهای چپ، آزادی خواه و مترقی، پیکارمان را به قول «مانیفست کمونیست» برای «جامعه ای که در آن شکوفائی آزاد هر فرد شرط شکوفائی آزاد همگان باشد» ، پی می گیریم.

صد سال پیش، در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵، نسل کشی ارمنی ها به دستور حکومت حزب «اتحاد و ترقی» یا  «ترک های جوان» در ترکیه آغاز شد. کلیه رهبران سیاسی، روشنفکران، هنرمندان، نمایندگان مجلس، روحانیان و صاحبان کسب و کار با عملیات غافلگیرانه، دستگیر و در زندان ها سر به نیست شدند. این عملیات ضربتی برای  بی سرکردن جامعۀ ارمنی ترکیه و محروم ساختن آن از هر نوع عکس العمل در برابر نسل کشیِ برنامه ریزی شده،  صورت می گرفت. در پی آن چند صد هزار تن از جوانان و مردان ارمنی ۱۸ تا ۵۰ ساله که برای خدمت سربازی و شرکت در جنگ جهانی اول؛ جنگی که ترکیه همراه با متحدانش، اتریش و آلمان در آن شرکت داشت؛ فراخوانده شده بودند،  در دسته های کوچک  و بزرگ به پشت جبهه ها منتقل و به صورت گروهی اعدام شدند.

برنامه پاکسازی ارمنی ها از طریق نسل کشی، از اوائل ژوئن، با کوچ اجباری میلیون ها زن، کودک و سالمند ارمنی از شهرها و روستاهای آناطولی، تحت عنوان «اسکان مجدد» در مناطق جدید، در کاروان های مرگ به سوی بیابان های سوریه امروزی، به اوج خود رسید. دراین راهپیمائی مرگ، قوای نظامی و انتطامی و نیروی ویژه ای که برای انهدام قومی سازمان یافته بود، همراه با  گروه های مسلح راهزن، اموال آوارگان را غارت می کردند؛ دختران و زنان را مورد تجاوز گروهی قرارمی دادند؛ نوزادان، کودکان، سالمندان و بیماران را کشته و یا در کنار جاده ها رها می کردند تا از گرسنگی و تشنگی از پای در آیند. «مایکل مان» یکی از شناخته شده ترین کارشناس تصفیه های قومی می گوید: « در طول سه ماه، کشتارها به یک نسل کشی تمام عیار فراروئید به طوری که سرعت آن از حمله هیتلر به یهودی ها بیشتر بود.» ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: