یك روایت شخصی دربارەی چند پرسش سیاسی !یاسر گلی

در میانِ خلاِ بوجود آمدەی ناشی از این جمود و خمودگیِ سیاسی و عدم جسارت و توانایی در خلقِ ایدەها و نظریەهای تازە، پارادایم كنفدرالیسم دمكراتیك تلاش كرد كە بە نوعی با نقد كردنِ این ترسِ همە از همە و بە نوعی عبور از سیاستِ هویت محور امكان ایجاد راە سومی را فراهم كند. ارادەای برای ساختن یك ‹ملت دمكراتیك› و اصرار بر اینكە هنوز كورسوی امیدی برای زندگی مسالمت آمیز خلق‌ها و ملت‌ها در كنار هم وجود دارد. ایدەهایی كە بە واسطەی مابەازای واقعی مقاومت همان مردم بە كوچە پس كوچەهای روژآوا خزید و از یك شعارِ سیاسیِ صرف بە دستورِ كارِ كانتون‌ها و كومین‌ها در شمال سوریە و بخشی از مناطق شنگال تبدیل شد. پروژەای كە بە عنوان یك آلترناتیوِ دست یافتنی در برابر گفتمانِ ناسیونالیستیِ واكنشی- كە نهایتا مجبور بە تن دادن بە بر عهدە گرفتن نقشی در این خون بازی است- قرار گرفت.

NNSROJ:در ١٢ سپتامبر ٢٠١٧، متن زیر را برای ارائە بە نشست گروە Mapping colonialism در موسسە روزا لوگزامبورگ (در برلین) ارائە كردم. ترجمەی انگلیسی آن حاصل لطف ایمان گنجی بود. موضوع كلی نشست، پرداختن بە مسالەی مقاومت سیاسی در هر بخش از كردستان و پیوند آن با رفراندوم اقلیم كردستان بود. بخش قابل توجهی از متن، كلیاتی است كە چیز تازەای برای خوانندەی فارسی زبان ندارد. اما باز نشر آن بە دلیل پیوند این كلیات با مسالەی اخیر رفراندوم احتمالی استقلال اقلیم كردستان، برایم نقش یك موضع‌گیری شخصی را دارد. 
حضار محترم!
پذیرفتن هرگونە دعوت برای صحبت كردن در زندگی آوارگی همیشە برایم مسالەای چالش برانگیز بودە است. گرەهای شخصی سركوب شدە وقتی با زبانی الكن تركیب می‌شوند مجالی جز پرت و پلا گویی و یا در بهترین حالت سكوت پیدا نمی‌كنند. صحبت كردن دربارەی جهنم خاورمیانە در زمین امن و پیمودەی اینجا همیشە حامل آن وجدان معذبی است كە اجازەی نزدیك شدن بە بازگویی حتی بخشی از حقیقت را برایم ناممكن می‌كند. مكان زندگی من در اروپا و بە عنوان یك خاورمیانەای، قطعا مهر تائیدی است بر حفظ فاصلەام با مركز تنش، با توپوس اصل ماجرا. بنابراین  آنچە را كە می‌توانم بە عنوان یك فراری در این چند دقیقە با شما درمیان بگذارم نە تجربیات دانستە، كە تنها بخش كوچكی از شكاف‌ها و تناقضات با واسطە و بی‌واسطەای است كە تقریبا سە دهە وجودم را چند پارە كردە است، بی آنكە توان پر كردن آنها را داشتە باشم. ادامهٔ مطلب »

Advertisements

آزادی مطبوعات از دیدگاه میاسنیکف و لنین!محسن حکیمی

نام گذاری این سانسور و سرکوب و خفقان نیز به عنوان «دیکتاتوری پرولتاریا» تغییری در این واقعیت نمی‌دهد. برخلاف درک لنین، در آنچه مارکس آن را «دیکتاتوری انقلابی پرولتاریا» می نامد، ، شرط قوی ترشدن طبقه ی کارگر و تکیه به نیروی خود در مبارزه با سرمایه داری نه محرومیت از آزادی مطبوعات و به طور کلی آزادی های سیاسی بلکه، درست برعکس، برخورداری از آزادی بی قیدوشرط سیاسی برای همگان بی هیچ حصر و استثناست.
محسن حکیمی

لنین را همه می شناسند و به معرفی نیاز ندارد. اما میاسنیکف کی بود؟ گابریل میاسنیکف کارگر فلزکاری بود از اهالی اورال در روسیه که در سال 1905 به بلشویک ها پیوست. او بعدها پس از انقلاب اکتبر 1917 ضمن آن که به عضویت خود در حزب بلشویک ادامه داد با بسیاری از سیاست های این حزب از جمله صلح برست لیتوفسک، سانسور و ممانعت از آزادی بیان و مطبوعات، «سیاست نوین اقتصادی»(نپ) و… به مخالفت برخاست. میاسنیکف در جریان تصفیه ی گسترده مخالفان حزب بلشویک در سال 1922، از حزب اخراج شد. اما او در سال 1923 گروهی به نام «گروه کارگرانِ حزب کمونیست روسیه» تشکیل داد و به مخالفت خود با حزب ادامه داد. رهبران حزب پس از زندانی کردنِ میاسنیکف برای مدتی کوتاه، او را به مأموریتی در آلمان فرستادند، با این قصد که از دست او خلاص شوند. در آلمان، میاسنیکف به حزب کمونیست کارگریِ آلمان نزدیک شد و با استفاده از امکانات این حزب «مانیفست» گروه خود را منتشر کرد. بلشویک ها سپس گروه میاسنیکف را سرکوب کردند و خودِ او را به لطایف الحیل به روسیه بازگرداندند، تا دستگیرش کنند و به زندان اش افکنند. در سال 1927، در زمان حکومت استالین، محکومیت زندان میاسنیکف به تبعید در ایروانِ ارمنستان تغییر یافت. اما او سال بعد از ایروان به ایران گریخت. میاسنیکف در ایران (دوران رضاشاه) دستگیر و به ترکیه تبعید شد، اما پس از دو سال اقامت در ترکیه از آن جا به فرانسه مهاجرت کرد و تا سال 1945 در فرانسه در کارخانه‌ها‌ی مختلف به کارگری پرداخت. در این سال، پلیس مخفیِ رژیم استالین میاسنیکف را دوباره به شوروی بازگرداند. این بار، میاسنیکف پس از بازگشت به شوروی به جوخه¬ی اعدام سپرده شد. ادامهٔ مطلب »

وضعیت جسمانی رضا شهابی، زندانی سیاسی که در اعتصاب غذا بسر می‌برد، به وخامت گرائید

ربابه رضائی، همسر رضا شهابی، پس از ملاقات با وی در روز چهارشنبۀ هفتۀ گذشته، وضعیت سلامتی او را وخیم خواند و گفت به سبب «مشکلات جسمی جدی» او باید هر چه زودتر به بیمارستان اعزام شود.

رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از ٣٧ روز پیش برای اعتراض به تمدید دورۀ زندان خود در اعتصاب غذا بسر می‌برد و علائم بالینی وی حاکی از وخامت وضعیت سلامتی و بازگشت بیماری‌هائی است که در گذشته موجب بستری شدن وی گردیده بود. شماری از مدافعان حقوق بشر در ایران، سندیکاهای برخی کشورهای اروپائی و عفو بین‌الملل نسبت به وخامت حالِ وی هشدار دادند.

رضا شهابی، در روز ١٨ مرداد/ ٩ اوت، پس از یک دوره مرخصی استعلاجی مجدداً در زندان رجائی شهر محبوس شد. این عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران با توجه به اینکه بازگشت وی به زندان با نامۀ «آزادی او به تاریخ ٢٤ شهریور ٩٤» مغایرت دارد، دست به اعتصاب غذا زده است. بگفتۀ سندیکای کارگران شرکت واحد رضا شهابی، این نامه را در پروندۀ خود در زندان دیده است. ادامهٔ مطلب »

مادران پارک لاله ایران پاسخ دادخواهی زندان نیست

ما مادران پارک لاله ایران نیز که در راه دادخواهی تلاش می کنیم اعلام می داریم پاسخ دادخواهی راحله زندان نیست و او باید هر چه سریع تر آزاد شود.

راحله راحمی پور یکی از اعضای خانواده های جان باختگان دهه ۶۰ و فعال حقوق بشرتوسط وزارت اطلاعات بازداشت و با حکم قضایی به زندان اوین فرستاده شده است. جرم او پیگیری سرنوشت برادرش حسین راحمی پورکه در دهه ۶۰ اعدام شد و نوزاد او گلرو است که از آن زمان ناپدید شده است. راحله از زمستان سال ۹۵ در ارتباط با پیگیری ناپدید شدن عزیزانش به حکم ناعادلانه یک سال زندان محکوم شده است که منتظر رای دادگاه تجدید نظر بوده است. بازداشت او درراستای اعمال فشار بر او برای دست کشیدن از خواست دادخواهانه اش برای یافتن حقیقت چرایی و چگونگی اعدام برادرش و ناپدید شدن برادرزاده اش است.  ادامهٔ مطلب »

گزارشی از وضعیت زندانیان اعتصابی، تجمع همبستگی در مقابل زندان و دستگیری چهار نفر

امروز ، طبق روال هر چهارشنبه، روز ملاقات با زندانیان سیاسی گوهردشت بود و به بسیاری از زندانیان حتی زندانیان اعتصابی ملاقات حضوری داده‌ شده بو.د در این ملاقات مشخص شد که به‌جز 4 نفر ، اعتصاب دیگر زندانیان به اتمام رسیده است هرچند که مطالباتشان همچنان پابرجاست.

امروز ، طبق روال هر چهارشنبه، روز ملاقات با زندانیان سیاسی گوهردشت بود و به بسیاری از زندانیان حتی زندانیان اعتصابی ملاقات حضوری داده‌ شده بو.د در این ملاقات مشخص شد که به‌جز 4 نفر ، اعتصاب دیگر زندانیان به اتمام رسیده است هرچند که مطالباتشان همچنان پابرجاست.
سعید شیرزاد، رضا شهابی، سعید پورحیدر و محمد نظری همچنان در اعتصاب هستند که البته مطالبات این چهار نفر به‌جز سعید شیرزاد از ابتدا متفاوت و معطوف به وضعیت پرونده هایشان بوده است. تنها سعید شیرزاد مطالباتی همچون سایر اعتصابیون داشت که اکنون نیز بر اساس همان مطالبات در اعتصاب غذا به سر می‌برد اگرچه با قطعیت نمی‌توان دراین‌باره نظر داد.
چیزی که همه زندانیان به‌ویژه زندانیان اعتصابی که اکنون به اعتصاب خود خاتمه داده‌اند بر آن تأکید داشتند این نکته بود که نه ‌تنها مطالباتشان پاسخی دریافت نکرده که اوضاع بند به‌ مراتب بدتر شده است به‌ طوری‌که معدود روزنامه‌هایی هم که وارد بند می‌شد اکنون ممنوع شده و امکان خرید از فروشگاه وجود ندارد.
زندانیان اعتصابی از تمام افراد، شخصیت ها و فعالان کارگری، معلمان، زنان و دانشجویان و … که در این مدت آن‌ها را تنها نگذاشتند تشکر و قدردانی نمودند. ادامهٔ مطلب »

اطلاعات سپاه پاسداران: حسن روحانی حصر موسوی و کروبی را تأیید کرده است

رادیو فرانسه:حسین نجات، جانشین رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران طی سخنانی در جمع مسئولان «بسیج دانشجویی» درباره وقایع پس از انتخابات سال ۸۸ و حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو نامزد معترض به نتایج این انتخابات توضیح داد.حسین نجات گفت که حامیان موسوی و کروبی می خواستند که در روز ۲۲ بهمن ۸۹ در اقدامی مشابه با تظاهرات میدان تحریر قاهره، در میدان آزادی تهران چادر بزنند و آنجا مستقر شوند و اعلام کنند تا برآورده شدن مطالبات‌شان خارج نخواهند شد و «این آغاز فتنه جدید بود.»جانشین رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران افزود: «نظام ۲۰ ماه در مقابل این افراد مماشات کرد» اما موسوی و کروبی «قصد پایان دادن به ماجرا و اصلاح رویه خود را» نداشتند.نجات گفت که پیشنهاد حصر این دو نامزد معترض در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی بررسی و در شورای شد و یک نفر حتی حسن روحانی که آن زمان نماینده آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی بود هم اعتراض نکرد.وی گفت: «همه بدون حتی یک نفر مخالف، اصل مجرم بودن اینها را تأیید کردند، محاکمه را به مصحلت ندانستند و حصر را تأیید کردند.»

ادامهٔ مطلب »

حرکت اعتراضی رانندگان شرکت واحد اتوبوس رانی تهران .22شهریور

تعداد زیادی از رانندگان شرکت واحد ۲۲ شهریور با فراخوان سندیکا برای حمایت از آزادی رضا شهابی راننده حق طلب زندانی چراغ های اتوبوس خود را روشن و با سرعت ۲۰ کیلومتر حرکت کردند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: