نامه مریم اکبری منفرد به سفرای بازدید کننده از اوین

مریم اکبری منفرد که در زندان رجائی شهر طی دوران محکومیت می کرد، در اردیبهشت ۹۰ به همراه ۸ زن زندانی دیگر به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او در آنجا و پس از اعتراض به شرایط زندان و نوشتن نامه های متعدد به مراجع تقلید، مسئولان نظام و احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد به بند زنان زندان اوین منتقل شد و تا امروز در آنجا تحمل محکومیت می کند. دو برادر مریم اکبری منفرد در سالهای ۶۰ و ۶۳ به اتهام ارتباط و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران توسط دادگاه های انقلاب در ایران اعدام شدند. برادر کوچک او و خواهر دیگرش نیز در سال ۶۷ و موج اعدام زندانیان سیاسی در تابستان آن سال اعدام شدند. اکبری منفرد پیشتر در نامه ای به احمد شهید از قول قاضی صلواتی خطاب به خود گفته بود که: “تو جور خواهر و برادرهایت را می کشی.”

مریم اکبری منفرد زندانی سیاسی محبوس در بند نسوان (زنان) زندان اوین، در نامه ای خطاب به سفرایی که اخیرا از زندان اوین بازدید کردند از مواردی که از چشم آنان توسط مسئولین پنهان نگه داشته شده سخن گفته است. خانم منفرد که تجربه حضور در چند زندان را دارد و اکنون هشتمین سال حبس خود را در این زندان سپری می کند در توصیف وضعیت زنان در زندانهایی که شاهدش بوده می گوید “به قهقرا رفتن انسان و انسانیت را با چشم های خویش شاهد بودم.”

متن کامل این نامه را به نقل از هرانا در ادامه بخوانید؛
به سفرای محترم آقای اکتایتو تلمیودین سفیر محترم اندونزی, آقای ژوان کوتریا سفیر محترم پرتغال و دیگر سفرای محترم؛

برای تمامی کسانی که قلبشان برای انسان و انسانیت می تپد, برای ارزشی فراسوی مرزهای جغرافیایی.

به عنوان شاهد حرف می زنم. شاهد روزهای ناتمام و دهشتناک شهرری و گوهردشت و اوین, جایی که نفس یاری نمی رساند. سوله های تاریک و سقفی بلند بدون پنجره و روزنه و نور طبیعی؛ سوله هایی مملو از دود سیگار با دویست نفر جمعیت در هر سوله با ازدحام سرو صدا و بهم ریختگی اعصاب و روان زندانیان , “به قهقرا رفتن انسان و انسانیت را من با چشم های خویش شاهد بودم.”  ادامهٔ مطلب »

Advertisements

نامه مریم اکبری منفرد به خانواده اش در هشتمین نوروز در زندان زمان تغییر و دگرگونی است

بهار آزادی در راه است، بهار آزادی با نغمه قناری ها خواهد آمد. بهار می آید، با بوی سوسن و سنبل، با رقص برگ نارنج بر آب های زلال و دگربار لبان خسته و عبوس هم میهنانم به خنده گشوده خواهد شد و دستان مشتاق محبت دراز خواهد شد.
بهار خواهد آمد از سیم خاردار عبور خواهد کرد و به سرزمینمان فرود خواهد آمد.

خبرگزاری هرانا – مریم اکبری منفرد زندانی سیاسی محبوس در بند نسوان (زنان) زندان اوین، در دلنوشته ای خطاب به خانواده اش در مورد هشتمین نوروز در زندان سخن گفته است. او در قسمتی از نامه اش درباره نوروز در پشت میله های زندان می گوید “زمانی که دلتنگ هستم و به دوری و فراق فکر می کنم، اینکه به کدامین گناه هشت سال ما را از هم جدا کرده اند. یک چیز و تنها یک چیز به من امید و آرامش می دهد و آن چشم امیدبخش پایان ظلم و استقرار آزادی است.”
متن کامل این نامه را به نقل از هرانا در ادامه بخوانید؛
“این روزها ایرانیان در سراسر جهان در حال جشن گرفتن برای فرا رسیدن نوروز هستند.
در حیاط اوین ایستاده ام، احساس می کنم نسیم در جانم می وزد.
آغاز فصلی نو، گذر از روزهای سرد و یخ زده زمستان و ورود به روزهای بهاری و سبز. بهار سنبل تغییر و دگرگونی است. ادامهٔ مطلب »

مریم اکبری منفرد: دادسرای تهران به شکایتم درباره اعدام‌های سال 67 پاسخ دهد

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر، مریم اکبری منفرد در واکنش به این اقدامات تلافی جویانه، در نامه ای سرگشاده نوشت: ” شماها چه چیزی برایم باقی گذاشته اید که مرا از محروم کردنش می ترسانید. واقعا شرم نمی‌کنید مرا، مادری که حتی نمی‌داند رنگ مورد علاقه دخترش چیست، حتی نمی داند غذای مورد علاقه دخترش چیست، نمی‌داند تفریح و سرگرمی دخترش چیست، تهدید به قطع ملاقات می‌کنید؟!”

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر، مریم اکبری منفرد در واکنش به این اقدامات تلافی جویانه، در نامه ای سرگشاده نوشت: ” شماها چه چیزی برایم باقی گذاشته اید که مرا از محروم کردنش می ترسانید. واقعا شرم نمی‌کنید مرا، مادری که حتی نمی‌داند رنگ مورد علاقه دخترش چیست، حتی نمی داند غذای مورد علاقه دخترش چیست، نمی‌داند تفریح و سرگرمی دخترش چیست، تهدید به قطع ملاقات می‌کنید؟!”

عدالت برای ایران، 1 آذر 1395: مریم اکبری منفرد در نامه‌ای از دادسرای تهران خواست پاسخ دهد پرونده شکایت او درباره اعدام خواهر و برادرش به کدام شعبه ارجاع شده و در چه مرحله‌ای است. رقیه و عبدالرضا اکبری منفرد جزو هزاران زندانی سیاسی اعدام شده در تابستان سال 1367 بودند.

این زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با ارسال نامه ای رسمی به دادسرای تهران که تصویر آن در اختیار عدالت برای ایران قرار گرفته، نوشته است: “یکی از مقامات دادستانی در یک توضیح شفاهی به همسرم گفته‌اند که مسئولان قتل عام سال 67 از جمله مسئولان اعدام خواهر و برادرم یا مرده‌اند و یا پیر شده‌اند. می خواهم اسامی آن‌ها را چه مرده باشند و یا خیلی پیر شده باشند بدانم. همچنین بدانم چرا و چگونه خواهر و برادرم که در حال گذراندن دوران حبس خود بودند و برادرم علاوه بر حکم سه سالی که داشت در زندان بود را اعدام کرده‌اند.”

مریم اکبری منفرد همچنین در نامه خود با اشاره به بخش دیگری از واکنش شفاهی دادسرای تهران به شکایت وی که در مهرماه سال جاری تسلیم شده، آورده است: “یک مقام دادستانی به خانواده ام در پاسخ به این درخواست من در شکواییه که گفته ام می‌خواهم بدانم خواهر و برادرم کجا دفن شده اند گفته است در گورستان خاوران دفن شده اند. می خواهم بدانم آیا این یک اطلاع درست است و اگر محل دفن آنها در خاوران است در کدام بخش این گورستان و با کدام مشخصات دقیق مکانی.” ادامهٔ مطلب »

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: