اول ماه مه، نه » جشن کارگر» است و نه » روز کارگر» ! شهاب برهان

اول ماه مه، نه « روز کارگر »، نه « جشن کارگر » و نه « روز جهانی کارگر » بلکه روز همبستگی بین المللی طبقه کارگر است و به این نام باید نامیده شود و در ذهن و زبان کارگران جا بیفتد.

اول ماه مه، نه « روز کارگر »، نه « جشن کارگر » و نه « روز جهانی کارگر » بلکه روز همبستگی بین المللی طبقه کارگر است و به این نام باید نامیده شود و در ذهن و زبان کارگران جا بیفتد.

من قصد ندارم برای اول ماه مه پیام و بیانیه و فراخوانی بنویسم، اما چون این کار را دیگران از حالا شروع کرده اند یا در تدارک آن هستند، به موقع می دانم موضوعی را که در ارتباط با اول ماه مه در طی دهسال گذشته به کرات و به اشکال مختلف بیان کرده ام، باز هم مورد تاکید قرار دهم.
****
« اول ماه مه» همچون یک روز ویژه ی مربوط به کارگران، در همه جای جهان با مخالفت و مقاومت بورژوازی رو به رو بوده و هرجا که به رسمیت شناخته شده، تنها با مبارزات خود کارگران به طبقات حاکم و دولت هایشان تحمیل شده است. علت این مخالفت و مقاومت در معنا و مضمون این روز بوده و هرجا که مجبور شده اند تن به آن بدهند، کوشیده اند معنای این روز را عوض کرده و مضمون اش را مسخ کنند.
پاسداری از سنّت تاریخی و جهانی اول ماه مه و تلاش برای جا انداختن و تثبیت آن در کشورهائی مثل ایران که دولت ارتجاعی و ضد کارگری از برگزاری مستقل این روز توسط کارگران جلوگیری و معنا و جوهر آن را مسخ می کند، باید با تبلیغ و تفهیم روح و مضمون این روز در بین کارگران همراه شود و هشیارانه از بکار بردن معانی و مضامینی برای این روز که بورژوازی جعل کرده و در دهان ها انداخته است پرهیز شود. ادامهٔ مطلب »

قطعنامه سندیکاها و تشکل های مستقل کارگری به مناسبت اول ماه مه

تشکل های صادر کننده قطعنامه عبارتند از :  سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه؛  سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه؛  سندیکای کارگران ساختمانی و نقاش استان البرز ؛ کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری؛ک میته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

تشکل های صادر کننده قطعنامه عبارتند از :
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه؛
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه؛
سندیکای کارگران ساختمانی و نقاش استان البرز ؛
کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری؛ک
میته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

اول ماه مه (دوازده اردیبهشت ۱٣۹۵)، روز جهانی کارگر و روز اتحاد و همبستگی بین المللی کارگران، برای بیان خواست ها و مطالبات این طبقه، جهت بهبود شرایط کار و زندگی و رهایی از ستم و نابرابری اقتصادی و طبقاتی است. اول ماه مه همچنین روز فریاد مشترک تمامی کارگران در سرتاسر گیتی علیه بیداد و بهره کشی سرمایه است.

در چنین روزی، کارگران در سرتاسر دنیا از جمله به مقابله با سیاست های ضدکارگری و نئولیبرالیستی سرمایه داری جهانی و فرمول های خانمان برانداز آن برمی خیزند و نارضایتی و اعتراض خود را نسبت به این سیاست ها اعلام می کنند. در روز جهانی کارگر، بیش از هر زمان دیگری لزوم اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران احساس می شود و به ضرورتی حیاتی و اجتناب ناپذیر تبدیل می گردد. ادامهٔ مطلب »

محمدرضا شالگونی:رهبر «با بصیرت» در بن بست

 آنچه روز هفتم اسفند دیدیم ، انتخابات نبود ، بلکه بی هیچ اغراق یک رفراندوم بود که بیزاری اکثریت قاطع مردم از نمادهای جناح ولایی رژیم و به ویژه شخص ولی فقیه را نشان می داد ؛ عواملی چند در برانگیختن مردم علیه دستگاه ولایت مؤثر بودند

آنچه روز هفتم اسفند دیدیم ، انتخابات نبود ، بلکه بی هیچ اغراق یک رفراندوم بود که بیزاری اکثریت قاطع مردم از نمادهای جناح ولایی رژیم و به ویژه شخص ولی فقیه را نشان می داد ؛ عواملی چند در برانگیختن مردم علیه دستگاه ولایت مؤثر بودند

تنش هایی که پس از «برجام» میان جناح های رژیم داغ شده بود ، با ناکامی خامنه ای در انتخابات هفتم اسفند ، داع تر شده است. پی آمدهای این شکست و رویارویی هایی که با آهنگی شتابان عریان تر می شوند ، چه خواهد بود؟ برای پاسخ به این پرسش ، شاید درنگی مجدد در معنای سیاسی هفتم اسفند بی فایده نباشد:

۱ – آنچه روز هفتم اسفند دیدیم ، انتخابات نبود ، بلکه بی هیچ اغراق یک رفراندوم بود که بیزاری اکثریت قاطع مردم از نمادهای جناح ولایی رژیم و به ویژه شخص ولی فقیه را نشان می داد ؛ عواملی چند در برانگیختن مردم علیه دستگاه ولایت مؤثر بودند:

یک – هرچند وظیفه اصلی انتخابات در جمهوری اسلامی همیشه پوشاندن بی حقی مردم بوده ، اما این بار «مهندسی» انتخابات ، حتی با معیارهای خود همین نظام هم از جهات زیادی بی سابقه بود. بازی را طوری چیده بودند که مردم فقط یک راه داشته باشند : اعلام وفاداری به نظام ولایت فقیه و شخص سید علی خامنه ای. نظارت استصوابی شورای نگهبان این بار حتی کسانی را از حق انتخاب شدن محروم کرد که بی تردید «خودی»های شناخته شده نظام بودند ، اما ضرورتاً نه مناسب برای طرح های ولی فقیه. آش آنقدر شور بود که همه دریافتند که حق نامزد شدن در انتخابات های جمهوری اسلامی ، کارتِ عبوری است که بسته به «مصلحت» روز ، ولی فقیه به کسی می دهد یا از کسی می ستاند. مثلاً وقتی حتی یکی از مجتهدهای ولائی آتشین مانند کاظم صدیقی (امام جمعه موقت تهران ، موسس و تولیت حوزه علمیه امام خمینی تهران ، مدرس دروس خارج و اخلاق اسلامی حوزه های علمیه ، یکی از مقامات بلند پایه قوه قضائیه و از نزدیکان مصباح یزدی) از حق نامزدی برای انتخابات مجلس خبرگان محروم می گردد ، آیا می شود از «حق» انتخاب کردن و نامزد شدن کسی در جمهوری اسلامی صحبت کرد؟ ادامهٔ مطلب »

تقی روزبه:حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول

شرکت و تحریم دو برخوردغیرقابل تبدیل به هم هستند و در وضعیتی واحد نمی توان از هر دو آن ها دفاع کرد". چنان که مشهود است بر مبنای این گزاره شکافی بزرگ و پرنشدنی بین این دو تاکتیک متضاد وجود دارد، اما در همان حال در تلاشی معکوس می کوشد که از میزان واگرائی و کنتراستی که این دوگانه متضاد ایجاد می کند، اندکی بکاهد

شرکت و تحریم دو برخوردغیرقابل تبدیل به هم هستند و در وضعیتی واحد نمی توان از هر دو آن ها دفاع کرد». چنان که مشهود است بر مبنای این گزاره شکافی بزرگ و پرنشدنی بین این دو تاکتیک متضاد وجود دارد، اما در همان حال در تلاشی معکوس می کوشد که از میزان واگرائی و کنتراستی که این دوگانه متضاد ایجاد می کند، اندکی بکاهد

جمع بندی رفیق محمدرضا شالگونی* از انتخابات 7 اسفند عمدتا به همان روایت رسمی از صحنه سیاسی و منازعات درونی حاکمیت و کشاکش جناح رفسنجانی و خامنه ای بسنده می کند و متأسفانه مشارکت انتخاباتی بخشی از مردم را، عملا معادل کنش مردم ایران مورد ارزیابی قرار می دهد. در حالی که خود به در اقلیت بودن شرکت کنندگان در تهران و حتی در دیگر شهرهای بزرگ باور دارد.
می دانیم که انتخابات کاملا مهندسی شده رژیم این بار از سوی رقبای جناح حاکم و شبه اپوزیسیون با برچسب «آراء سلبی» مزین گشت که هم چون یک چاشنی محرک و زورافزای سیاسی (دوپینگ) برای کشاندن بخش هائی از مردم به پای صندوق ها عمل کرد. آن سوی چهره تاکتیک رأی سلبی، «رأی ایجابی» به سیستم در یک انتخابات تماما فرمایشی و با هدف جذب مشارکت حداکثری و درهم شکستن جو تحریم و «نه» قاطع مردم ایران به حاکمیت بود. گرچه نوشته آقای شالگونی اذعان دارد که انتخابات در جمهوری اسلامی همیشه برای پوشاندن بی حقی عمومی بوده است و با این که این بی حقی عمومی در انتخابات اخیر بیش از هر زمانی نقض شد، ولی مقاله ایشان به ستایش از آن هم چون رفراندومی کارساز و قاطع علیه ولایت فقیه و شخص خامنه ای می پردازد.

اما وقتی نویسنده سعی می کند برای این رویکردخود مبنای تئوریک ارائه دهد تناقضات و حفره های مهمی را در استدلال خود به نمایش می گذارد، و متأسفانه از پایگان یک رویکرد رادیکال و معطوف به ریشه ها فاصله می گیرد و حتی با مفروضات خود در تقابل آشکار قرار می گیرد. لاجرم خود حاجب خویش گشته و ابطال کننده احکامی می شود که ارائه کرده است. بطور فشرده به آن ها می پردازم:

محمدرضا شالگونی:رهبر «با بصیرت» در بن بست

ادامهٔ مطلب »

عایشه افندی: ما رویا و آرزوی خود را به واقعیت تبدیل کردیم

 عایشه افندی پیش از این رئیس مجلس مشترک کوبانی بود و یکی از فرزندانش به نام |شروان صالح مسلم" در سال 2013 در جریان درگیری یگان های مدافع خلق با گروه های وابسته به القاعده در سریکانی جان خود را از دست داد. وی همزمان با همسرش صالح مسلم رئیس مشترک حزب اتحاد دموکراتیک در مدیریت و سازماندهی امورات غرب کُردستان به شکلی گسترده فعال است.

عایشه افندی پیش از این رئیس مجلس مشترک کوبانی بود و یکی از فرزندانش به نام |شروان صالح مسلم» در سال 2013 در جریان درگیری یگان های مدافع خلق با گروه های وابسته به القاعده در سریکانی جان خود را از دست داد. وی همزمان با همسرش صالح مسلم رئیس مشترک حزب اتحاد دموکراتیک در مدیریت و سازماندهی امورات غرب کُردستان به شکلی گسترده فعال است.

گزارش: کاکشار اورمار – کوبانی رئیس مشترک جنبش جوامع دموکراتیک رفتار غرب را در قبال روژآوا رفتاری دوگانه می داند که از سویی مانع جضور کُردها در مذاکرات ژنو می شوند و از دیگر سو به تمجید از قدرت نظامی آنها در مقابله با داعش می پردازند. عایشه افندی که اکنون ساکن شهر کوبانی است در گفتگو با روژ ضمن اشاره به رابطه روژآوا با هر دو قدرت آمریکا و روسیه می گوید «موضوع آشکاری است که کُردستان سوریه با دو قدرت آمریکا و روسیه ارتباطات روشنی دارد. هیات هایی از هر دو طرف به کوبانی آمده اند و در اینجا با هم دیدارهایی داشته ایم. [بیشتر] دیدارها در چهارچوب موضوعات سیاسی و نظامی بوده است». رئیس مشترک جنبش جامعه دموکراتیک ضمن انتقاد از عدم دعوت کُردها به گفتگوهای صلح در ژنو تاکید می کند «همچون کُرد» رویا و آرزویشان مشارکت در مذاکرات ژنو نبوده و می گوید «ما رویا و آرزوی خود را به واقعیت تبدیل کردیم». ادامهٔ مطلب »

Rosa Luxemburg (1986) English subtitled فیلم رزا لوکزامبورگ (1986)- با زیرنویس انگلیسی

سرود فرزند کاریم از رفیق کلانتری

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.

به 31 مشترک دیگر بپیوندید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: